Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 09 Δεκεμβρίου 2019
Πολιτισμός Έλληνες Ευεργέτες Εκδόσεις Δήμου Ιωαννιτών για τους Εθνικούς Ευεργέτες Χρήστος Σούλης Ήπειρος Ιωάννινα

Στο Αργυρόκαστρο
Η σορός του βασιλιά Γεωργίου Α' μεταφέρεται από Έλληνες ναυτικούς.
Στη Βουλή των Ελλήνων ο Κωνσταντίνος ορκίζεται βασιλιάς.
Το Λάμποβο, πατρίδα του Ευαγγέλου και Κωνσταντίνου Ζάππα.
Απεσταλμένος της γαλλικής εφημερίδας "Χρόνος" στη Β. Ήπειρο, στην είσοδο του σπιτιού, διακοσμημένη με ελληνική και γαλλική σημαία.
Ελληνίδες του Αργυκάστρου, τον Αύγουστο του 1914, λίγο μετά την ανακήρυξη της αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου.
Πανοραμική θέα των Αγίων Σαράντα.
Η τελευταία σελίδα από τις "Πολεμικές Σελίδες" του Χρίστου Σούλη.

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Καλούδης Γεώργιος
Ζωσιμαία Σχολή Ιωαννίνων
Χρήστος Σούλης
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Ήπειρος
Ιωάννινα
Χρήστος Σούλης: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

10/07/2008
Στη Βόρειο Ήπειρο

Σύνδεσμος Αποφοίτων Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων
Πηγή: Σπύρος Εργολάβος, Γεώργιος Παπακώστας, Φρίξος Πούρλης, Κώστας Καραγιαννίδης, Λευτέρης Ζώλας
© Δήμος Ιωαννιτών
προεπισκόπηση εκτύπωσης

1η Μαρτίου - Παρασκευή Κατά τις 2 το μεσημέρι η Μεραρχία αναχωρεί υπό το μέραρχο Κ. Καλλάρη, υποστράτηγο. Εγώ έμεινα στα Γιάννινα, γιατί περίμενα τη μητέρα μου. Τη νύχτα διανυχτέρευσαν στο Μπισδούνι.

2 Μαρτίου - Σάββατο Το πρωί αναχώρησα μόνος μου, μεταβαίνοντας προς συνάντηση του Σώματός μου. Βαδίζω την αμμαξιτή οδό Ιωαννίνων-Αργυροκάστρου. Ο δρόμος είναι γεμάτος από αρβανίτες στρατιώτες. σ' αυτούς ο Διάδοχος είχε επιτρέψει την παλιννόστηση. Μετά βίας σέρνουν τα πόδια τους απ' τις κακουχίες και την πείνα. Μας βλέπουν και με θαυμασμό λένε: «μασαλά, γκισάν ασκέρ».l

Ελεεινό θέαμα παρουσιάζουν τα τουρκικά πτώματα στο δρόμο, καμένα, ανασκολοπισμένα,2 ακρωτηριασμένα, γυμνά και, με κάθε τρόπο, παραμορφωμένα. Είναι τα θύματα της εκδίκησης του Ηπειρωτικού λαού.

Κοντά στο Χάνι Ασφάκας συνάντησα και τον Κ. Κατσάρη. Ύστερα από λίγο πέρασε και ο Διάδοχος πάνω σε αυτοκίνητο. Το Σώμα μου το συνάντησα 2 ώρες πριν από το Χάνι Καλπάκι. Τη νύχτα στρατοπεδεύσαμε πέρα απ' το Καλπάκι, κοντά στον ποταμό Θύαμη (Καλαμά). Δεξιά φαίνονται μερικά Ζαγοροχώρια. Λαγοί πληθώρα. οι στρατιώτες τους πιάνουν στα πόδια.Αρχίζουμε πλέον να μην αισθανόμαστε την ανάγκη της φωτιάς. Εδώ κοιμηθήκαμε κατάκοποι.

3 Μαρτίου - Κυριακή Από το πρωί περάσαμε το γεμάτο καλάμια ποταμό Θύαμη, το βορειότερο αυτό σύνορο του ελληνισμού, κατά τη Βερολίνειο συνθήκη του 1878. Δεξιά βρίσκονται τα μαγευτικά Δολιανά. Όλες οι χωριατοπούλες με τα γιορτινά τους έχουν κατεβεί στο δρόμο και μας υποδέχονται με δάκρυα. Τοπία μαγευτικά, βουνά κατάφυτα, πεδιάδες καταπράσινες, χωριά ρομαντικά. Εδώ είναι η κυρίως Ήπειρος, λένε οι στρατιώτες, και όχι στο Κοπάνι και τους Βαριάδες. Λογίζομαι και εγώ ευτυχής, γιατί μου δόθηκε η ευκαιρία να θαυμάσω την πατρίδα μου. Στο Χάνι της Ζαραβίνας έχουν συγκεντρωθεί οι κάτοικοι της Βήσσιανης. κάτι χωριατοπούλες εξαίσιας καλλονής. Μαγευτική η λίμνη της Ζαραβίνας με τη θαυμάσια αντανάκλασή της, μια απ' τις λιγότερες που έχει να δείξει η υφήλιος. Παραπέρα, στο Χάνι του Δελβινακίου, που βρίσκεται στη διακλάδωση της οδού Ιωαννίνων –Αργυροκάστρου- Μουρπίνας, έχουν κατέβει όλες οι Δελβινακιώτισσες. Όλες, νεράιδες σωστές, έχουν πιάσει χορό τον οποίο σέρνει μια γριά κατά την Ηπειρωτική συνήθεια.

Εδώ μείναμε πάνω από μια ώρα, ο δε λοχαγός Μπήτρος τράβηξε ωραίες φωτογραφίες. Ο ήλιος καίει ανυπόφορα. Το βράδυ διανυχτερεύσαμε στην Κακαβιά, μια τοποθεσία που βρίσκεται αριστερά του Δρίνου ποταμού.

4 Μαρτίου - Δευτέρα Από την Κακαβιά, κατά το μεσημέρι, αναχωρήσαμε για το Αργυρόκαστρο, το οποίο είχε καταληφθεί, στο μεταξύ, απ' την 8η Μεραρχία. Νωρίς κατασκηνώσαμε δεξιά της οδού, κοντά στο χωριό Γεωργουτσάτες, που βρίσκεται στη διασταύρωση τη οδού Αργυροκάστρου-Αγίων Σαράντα. Όλοι οι στρατιώτες έχουν οικονομηθεί καλά, χάρη σ' ένα τουρκικό κοπάδι. Ξύλα όμως δεν υπάρχουν και αναγκαζόμαστε να γκρεμίσουμε τα σπίτια ενός μπέη, για να ψήσουμε τα αρνιά. Ο Δρίνος μόλις απέχει τα 10'. Εδώ μείναμε μέχρι τις 9 Μαρτίου.

Η επόμενη μέρα -5η Μαρτίου- ήταν ημέρα εθνικού πένθους. Χέρι δολοφονικό είχε τερματίσει τη ζωή του βασιλιά Γεωργίου του Α " που πρόσφερε έτσι κι' αυτός το αίμα του στην εθνική εκατόμβη.3
Στις 7 Μαρτίου ο Διάδοχος Κων/νος ανακηρύχτηκε βασιλιάς ενώπιον των νικηφόρων στρατευμάτων του. Μια φήμη διαδόθηκε ότι η ΙΙ Μεραρχία θα μεταβεί στην Αθήνα για την κηδεία του αείμνηστου βασιλιά. Η φήμη αυτή επαληθεύτηκε σε λίγο.

2. Από Γεωργουτσάτες στο Δέλβινο και Αγίους Σαράντα

9 Μαρτίου - Σάββατο Αφήνουμε πλέον τη μαγευτική κοιλάδα της Δρυϊνουπόλεως, με τα ωραία και ελληνικότατα χωριά, τα οποία είναι καρφωμένα, σαν μαργαριτάρια, απ' τη μια και την άλλη όχθη του ποταμού. Στο βάθος, στη δεξιά όχθη του ποταμού, διακρίνεται το Λάμποβον, η πατρίδα των μεγάλων ευεργετών, αδελφών Ζάππα,4 απέναντι δε βρίσκεται το Αργυρόκαστρο που απέχει 4 ώρες από τους Γεωργουτσάτες. Νωρίς ξεκινήσαμε για το Δέλβινο που απέχει 7 ώρες. Η οδός αμαξιτή, αλλά ανηφορική. Τον κόπο όμως διασκεδάζει η ιδέα ότι πηγαίνουμε στην Αθήνα. Φτάσαμε στο Χάνι της Μουζίνας, όπου και το ομώνυμο χωριό. Φαίνονται τα βουνά της Παραμυθιάς, των Φιλιατών και του Μαργαριτίου. Ο δρόμος, ανάμεσα σε δάση, ρομαντικός, αλλά η ζέστη ανυπόφορη. Νωρίς το απόγευμα φτάσαμε στο Δέλβινο. Το Δέλβινο βρίσκεται μέσα σε βουνοπλαγιά με πολλά νερά. Όλοι σχεδόν μιλούν αρβανίτικα. Πληθώρα οι μιναρέδες. Στην αγορά, εξαιτίας του αποκλεισμού, δε βρίσκεται τίποτε εκτός από λίγη μπομπότα και κρέας.

Περάσαμε το Δέλβινο υπό τις επευφημίες των κατοίκων και στρατοπεδεύσαμε 20' μακριά απ' αυτό, αριστερά της οδού και ενός ποταμού αγνώστου ονόματος. Την επόμενη ημέρα άρχισε βροχή, που εξακολούθησε μέχρι τις 16. Ο καταυλισμός έχει γεμίσει λάσπες. Καθημερινά εκτελούνται γυμνάσια οπλασκίας και με το «υπό μάλης αρμ», με το οποίο, τελικά, μείναμε, γιατί στην Αθήνα είχε μεταβεί, για την κηδεία η 4η Μεραρχία.

18 Μαρτίου - Δευτέρα Ολόκληρη η Μεραρχία μετασταθμεύει στους ʼγιους Σαράντα. Όταν φτάσαμε, στρατοπεδεύσαμε στο Χάνι Γκιάστας, πάνω στις πρασινάδες. Είναι πλέον άνοιξη και παίρνουμε διαζύγιο με τη φωτιά. Πολλοί μάλιστα κάνουν και μπάνιο στη θάλασσα που απέχει μόλις 20' της ώρας. Η πόλη, ή μάλλον το επίνειον, γιατί την αποτελούν λίγα μαγαζιά και αποθήκες, απέχει 30' της ώρας. Όλα όμως τα οικοδομήματα έχουν πυρποληθεί από το στρατό μας, κατά την ιστορική εκείνη υποχώρηση, του 10ου Συντάγματος του Μέξα. Πολλοί όμως Κερκυραίοι έχουν στήσει παραπήγματα, προμηθεύοντας τα πάντα για το στρατό.

Στις 20 Μαρτίου έγινε στην Αθήνα η κηδεία του δολοφονηθέντα βασιλιά και σε όλα τα στρατόπεδα έπεσαν κανονιοβολισμοί. Στο μεταξύ η απληστία των συμμάχων Βουλγάρων είχε εκτραχηλίσει τις συμμαχικές σχέσεις. Το γεγονός ότι εποφθαλμιούσαν5 τη Θεσσαλονίκη μας ανάγκασε να αναχωρήσουμε, στις 3 Απριλίου, για Θεσσαλονίκη.

Έγραφον εν τω εν Πειραιεί Ζαννείω Δημοτικώ Νοσοκομείω.
Σεπτεμβρίου Αρχομένου 1913
Χρίστος Βασιλείου
Φοιτητής Φιλολογίας
Εθελοντής εξ Ηπείρου

1.Μπράβο, ζήτω στο στρατό.
2.Καρφωμένος σε παλούκια.
3.Μεγάλος αριθμός ανθρώπινων θυμάτων
4.Από το χωριό Λάμποβο της Β.Η. κατάγονταν οι μεγάλοι εθνικοί ευεργέτες Ευάγγελος και Κωνσταντίνος Ζάππας
5.Προσβλέπω σε κάτι με πόθο και επιδιώκω την απόκτησή του.