Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 21 Σεπτεμβρίου 2019
Πολιτισμός Φωτογραφικές Συλλογές Ιωαννίνων Ενθύμιον Ήπειρος Ιωάννινα

-εικ.1- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΗΠΕΙΡΟΣ, ΤΟΥΡΚΙΑ, εκδ. Παγκόσμιος Ταχυδρομικός Σύνδεσμος
(Φωτογραφία: Α.Μ. Λαμπρινός (αρχές του 20ου αι.))
-εικ.2- ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Union Postal Universelle (1900)
-εικ.3- ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Union Postal Universelle (1900)
-εικ.4- ΕΝΘΥΜΙΟΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Ι. Ιωαννίδης, Ιωάννινα (1910)
-εικ.5- ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΟΨΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Γ. Δημητριάδης, Ιωάννινα (1910)
-εικ.6- ΕΝΘΥΜΙΟΝ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. άγνωστος (1918)
-εικ.7- ΕΝΘΥΜΙΟΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. άγνωστος (1916)
-εικ.8- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟΝ, εκδ. άγνωστος (1916)
-εικ.9- ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΗΣ, εκδ. Γ. Δημητριάδης, Ιωάννινα (1917)
-εικ.10- ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΟΥ, εκδ. άγνωστος (1913)
-εικ.11- ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ, εκδ. Γ. Δημητριάδης (1918)
-εικ.12- Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΝ ΕΝ ΙΩΑΝΝΙΝΟΙΣ, εκδ. Α. Πάλλης κ' Σια, Αθήνα (1913)
-εικ.13- ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. άγνωστος (1950 )
-εικ.14- ΤΟ ΩΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ, εκδ. Γ. Δημητριάδης, Ιωάννινα (1910)
-εικ.15- ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΙΑΔΟΧΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΝ, εκδ. Αφοί Γ. Ασπιώτη, Κέρκυρα (1917)
-εικ.16- ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΟΨΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Αφοί Γ. Ασπιώτη, Κέρκυρα (1913)
-εικ.17- ΤΟ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟΝ ΤΕΜΕΝΟΣ ΝΑΜΑΣ - ΓΚΙΑΧ, ΙΩΑΝΝΙΝΑ, εκδ. Γ. Δημητριάδης, Ιωάννινα (1910)
-εικ.18- ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΜΙΛΕΤ ΜΠΑΧΤΣΕ, ΙΩΑΝΝΙΝΑ, εκδ. Γ. Ε. Ράδος, φωτ. Γ. Πανταζίδης, Ιωάννινα (1905)
-εικ.19- Η ΝΕΑ ΠΛΑΤΕΙΑ, εκδ. Γ. Δημητριάδης, Ιωάννινα (1915)
-εικ.20- Η ΑΝΩ ΠΛΑΤΕΙΑ, εκδ. Κουτσαβέλης, Ιωάννινα (1930)
-εικ.21- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ, εκδ. Αφοί Αγγελόπουλοι και Συμεών Τερζόπουλος, Αθήνα (1920)
-εικ.22- ΑΤ ΠΑΖΑΡ, ΙΩΑΝΝΙΝΑ, εκδ. Ναπολέων Πλατσούκας, Αθήνα (1907)
-εικ.23- ΤΟ ΤΖΑΜΙΟΝ ΜΠΑΪΡΑΚΛΗ, ΙΩΑΝΝΙΝΑ, εκδ. Αφοί Γ. Ασπιώτη, Κέρκυρα (1905)
-εικ.24- ΤΟ ΩΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Αφοί Γ. Ασπιώτη, Κέρκυρα (1920)
-εικ.25- ΕΝΘΥΜΙΟΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Ι. Ιωαννίδης κ' Σια, Ιωάννινα (1915)
-εικ.26- ΩΡΟΛΟΓΙΟΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Γ. Ε. Ράδος, Ιωάννινα (1905)
-εικ.27- ΚΩΔΩΝΟΣΤΑΣΙΟΝ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, εκδ. Αφοί Γ. Ασπιώτη, Κέρκυρα (1905)
-εικ.28- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, εκδ. Α. Β. Πάσχας, Αθήνα (1903)
-εικ.29- IΩΑΝΝΙΝΑ, ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΟΨΙΣ, εκδ. άγνωστος (1915)
-εικ.30- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΑΠΟΨΙΣ, εκδ. άγνωστος (1945)
-εικ.31- ΑΠΟΨΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. άγνωστος (δεκαετία 1950)
-εικ.32- ΑΠΟΨΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. άγνωστος (δεκαετία 1950)
-εικ.33- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΟΨΙΣ, εκδ. Ν. Κουρτίδης, Αθήναι (1950)
-εικ.34- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, εκδ. άγνωστος (1955)
-εικ.35- ΚΑΡΤΠΟΣΤΑΛ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 1950 ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΜΠΙΖΑΝΟΜΑΧΩΝ
-εικ.36- ΚΑΡΤΠΟΣΤΑΛ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 1950 ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΜΠΙΖΑΝΟΜΑΧΩΝ
-εικ.37- ΚΑΡΤΠΟΣΤΑΛ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 1950 ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΜΠΙΖΑΝΟΜΑΧΩΝ
-εικ.38- ΚΑΡΤΠΟΣΤΑΛ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 1950 ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΜΠΙΖΑΝΟΜΑΧΩΝ
-εικ.39- ΑΠΟΨΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. άγνωστος (δεκαετία 1950)
-εικ.40- ΑΠΟΨΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. άγνωστος (δεκαετία 1950)
-εικ.41- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΟΨΙΣ, εκδ. Ν. Κουρτίδης, Αθήναι (1950)
-εικ.42- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, εκδ. άγνωστος (δεκαετία 1950)
-εικ.43- ΙΩΑΝΝΙΝΑ πολύπτυχο 13 εικόνων εκδ. Ν. Στουρνάρας, 1960
-εικ.44- ΙΩΑΝΝΙΝΑ πολύπτυχο 13 εικόνων εκδ. Ν. Στουρνάρας, 1960
-εικ.45- ΙΩΑΝΝΙΝΑ πολύπτυχο 13 εικόνων εκδ. Ν. Στουρνάρας, 1960
-εικ.46- ΙΩΑΝΝΙΝΑ πολύπτυχο 13 εικόνων εκδ. Ν. Στουρνάρας, 1960
-εικ.47- ΠΟΛΥΠΤΥΧΟ 12 ΕΙΚΟΝΩΝ, εκδ. Αφοί Λυγούρα, Ιωάννινα, 1970
-εικ.48- ΠΟΛΥΠΤΥΧΟ 12 ΕΙΚΟΝΩΝ, εκδ. Αφοί Λυγούρα, Ιωάννινα, 1970
-εικ.49- ΠΟΛΥΠΤΥΧΟ 12 ΕΙΚΟΝΩΝ, εκδ. Αφοί Λυγούρα, Ιωάννινα, 1970
-εικ.50- ΚΑΡΤΠΟΣΤΑΛ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 1970, εκδ. Ι. Ρέκος & Σια, Θεσσαλονίκη
-εικ.51- ΚΑΡΤΠΟΣΤΑΛ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 1970, εκδ. Αφοί Λυγούρα, Ιωάννινα
-εικ.52- ΚΑΡΤΠΟΣΤΑΛ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 1970, εκδ. Ε. Διακάκης & Υιός, Αθήνα
-εικ.53- ΚΑΡΤΠΟΣΤΑΛ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 1970, εκδ. Σ. Γκιώκας, Ιωάννινα
-εικ.54- ΚΑΡΤΠΟΣΤΑΛ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 1970, εκδ. Κ. Μιχαλόπουλος, Αθήνα
-εικ.55- ΚΑΡΤΠΟΣΤΑΛ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 1970, εκδ. Αφοί Λυγούρα, Ιωάννινα
-εικ.56- ΚΑΡΤΠΟΣΤΑΛ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 1970, εκδ. Σ. Γκιώκας, Ιωάννινα
-εικ.57- ΚΑΡΤΠΟΣΤΑΛ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 1970, εκδ. Αφοί Λυγούρα, Ιωάννινα
-εικ.58- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΤΟ ΤΖΑΜΙ ΤΟΥ ΑΣΛΑΝ ΠΑΣΑ, εκδ. Ι. Ρέκος & Σια, Θεσσαλονίκη (1995)
-εικ.59- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΤΟ ΑΣΛΑΝ ΤΖΑΜΙ, εκδ. Ι. Ρέκος & Σια, Θεσσαλονίκη (1995)
-εικ.60- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ, εκδ. Ι. Ρέκος & Σια, Θεσσαλονίκη (1995)
-εικ.61- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ, εκδ. Ι. Ρέκος & Σια, Θεσσαλονίκη (1995)
-εικ.62- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ, εκδ. Ι. Ρέκος & Σια, Θεσσαλονίκη (1995)
-εικ.63- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ, εκδ. Ι. Ρέκος & Σια, Θεσσαλονίκη (1995)
-εικ.64- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ, εκδ. Ι. Ρέκος & Σια, Θεσσαλονίκη (1995)
-εικ.65- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ, εκδ. Ι. Ρέκος & Σια, Θεσσαλονίκη (1995)
-εικ.66- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ, εκδ. Ι. Ρέκος & Σια, Θεσσαλονίκη (1995)
-εικ.67- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ, εκδ. Ι. Ρέκος & Σια, Θεσσαλονίκη (1995)
-εικ.68- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ, εκδ. Ι. Ρέκος & Σια, Θεσσαλονίκη (1995)

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Ιωαννίνων Ενθύμιον
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Ήπειρος
Ιωάννινα
Ιωαννίνων Ενθύμιον: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

14/07/2008
Η πόλη των θρύλων

Αναστάσιος Παπασταύρος
Πηγή: apeirotan
© Δήμος Ιωαννιτών
προεπισκόπηση εκτύπωσης

H αναδιπλούμενη αυτή καρτποστάλ -εικ.1- είναι από τις παλιότερες που κυκλοφόρησαν με θέμα τα Γιάννενα. Εκδότης ο Παγκόσμιος Ταχυδρομικός Σύνδεσμος (Union Universelle de Postes) για τον οποίο δεν υπάρχουν στοιχεία. Κατά τον ερευνητή Νίκο Μαλόχα μάλλον πρόκειται για τους πατρινούς Κωνσταντίνο και Πέτρο Συναδινό, που ήταν από τους μεγαλύτερους και πιο συγκροτημένους εκδότες στην Ελλάδα στο τέλος του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα και οι οποίοι τύπωσαν κάρτες για πολλές πόλεις, οι περισσότερες μάλιστα των οποίων είναι έγχρωμες. Η ίδια φωτογραφία του Αλκιβιάδη Λαμπρινού κυκλοφόρησε ως καρτποστάλ και από τον γιαννιώτη εκδότη Ι. Ιωαννίδη.

Εκτός από τα 17 τζαμιά που υπήρχαν τότε στην πόλη, διακρίνεται στο δεξιό της φωτογραφίας το τεράστιο κτίριο των τουρκικών στρατώνων, που βρισκόταν στη θέση Λιθαρίτσια και κατεδαφίστηκε τη δεκαετία του 1960. Διακρίνονται ακόμη το Σουφαρί Σαράϊ, το Τούρκικο Διοικητήριο (στη θέση του σημερινού Δημαρχείου) και το κτίριο της VIII Μεραρχίας. Η πόλη είναι αραιοκατοικημένη και περιβάλλεται από πολλά μωαμεθανικά νεκροταφεία, δεκαεπτά συνολικά, γεγονός που είχε κάνει μεγάλη εντύπωση στον Πρόξενο της Γαλλίας Φρανσουά Πουκεβίλ (1770 - 1838) στις αρχές του 19ου αιώνα.

Πρόκειται για μία εκπληκτική σειρά από έξι καρτποστάλ -εικ.2 & 3- (που τυπώθηκαν με τη μέθοδο της αλμπουμίνας), οι οποίες παρατιθέμενες η μία σε επαφή με την άλλη δίνουν μια πανοραμική άποψη των Ιωαννίνων του τέλους του 19ου αιώνα, από την περιοχή της Λιμνοπούλας μέχρι την Καλούτσιανη. Ταχυδρομήθηκαν όλες συγχρόνως στις 2.3.1904 από το ιταλικό ταχυδρομικό γραφείο που τότε λειτουργούσε στα Γιάννενα, με παραλήπτη πρόσωπο που ζούσε στη Γαλλία. Και οι έξι σπανιότατες αυτές καρτποστάλ επιστράφηκαν στον γιαννιώτη αποστολέα τους, που πρέπει να ήταν συλλέκτης.

H καρτποστάλ -εικ.4- φέρει τον τίτλο και στα τουρκικά, που είναι χειρόγραφος με μπλε μελάνι και μάλλον γράφτηκε από τον αποστολέα ο οποίος χρησιμοποιεί την τουρκική γλώσσα και στο κείμενο του οπισθόφυλλου. Ο παραλήπτης της κάρτας κατοικούσε στη πόλη Ντιζόν της Γαλλίας.

Aν και η καρτποστάλ -εικ.5- ταχυδρομήθηκε την 9η (27η με το παλιό ημερολόγιο) Ιουλίου 1923, εν τούτοις είχε εκδοθεί πολύ παλιότερα, πριν την απελευθέρωση. Ο αποστολέας γράφει στον αδελφό του που κατοικούσε στο Οχάιο των Η.Π.Α., με καλλιγραφικότατα γράμματα: «Αγαπητέ αδελφέ, τας από 3 και 6 τρ. μ. επιστολάς σου έλαβον, ως και τα δέκα δολλάρια και σας ευχαριστώ πάρα πολύ, διότι με ενθυμείσαι. Νέον ουδέν έχω. Σε φιλώ ο αδελφός σου».

Kαι οι δύο ωραιότατες κάρτες -εικ.6 & 7- απεικονίζουν τον ίδιο χώρο, την Κάτω Πλατεία των Ιωαννίνων, που τότε ονομαζόταν Πλατεία Κωνσταντίνου του Ελευθερωτού μπροστά από το σημείο που βρίσκεται σήμερα το Ρολόϊ. Αριστερά εμφανίζεται το Μέγα Ξενοδοχείο Αβέρωφ που κατεδαφίστηκε τη δεκαετία του 1960. Δεξιά το σημερινό ξενοδοχείο Μεγάλη Βρεταννία. Στο βάθος ο μιναρές του τζαμιού Ναμάς Γκιάχ, στη θέση που βρίσκεται σήμερα το Νομαρχιακό Μέγαρο.

Tα τραπεζάκια των ζαχαροπλαστείων της εποχής καταλαμβάνουν και μέρος του οδοστρώματος, αφού τα αυτοκίνητα είναι ανύπαρκτα. Κυρίες με επίσημες ενδυμασίες και ομπρέλες για προστασία από τον ήλιο έρχονται σε αντίθεση με το γαϊδουράκι και τη γυναίκα της υπαίθρου που φέρνει την πραμάτεια της για να την πουλήσει στην πόλη (άνω φώτο). Είναι η εποχή της belle epoque.

Aριστερά το τουρκικό διοικητήριο, δεξιά το στρατηγείο της VIIΙ Μεραρχίας, στο βάθος η αρχή της οδού Αβέρωφ -εικ.8 & 9- . Τα αυτοκίνητα ακόμα απουσιάζουν. Οι πεζοί κυκλοφορούν ανενόχλητοι. Η κεντρική αυτή Πλατεία άλλαξε πολλές ονομασίες οι γιαννιώτες όμως πάντοτε την έλεγαν - και την λένε - Κάτω Πλατεία.

Δεξιά το τουρκικό διοικητήριο, απέναντι το ξενοδοχείο Αβέρωφ και ο πύργος του ωρολογίου στην αρχική του θέση, από όπου απομακρύνθηκε το 1918, για να μην εμποδίζει τις παρελάσεις -εικ.10 & 11-. Το δάπεδο της πλατείας είναι λιθόστρωτο. Οι περιπατητές έχουν στραφεί όλοι προς τη μεριά του φωτογράφου και ποζάρουν ακίνητοι. Στο βάθος, τα γραφικά μόνιππα σταθμεύουν στην πιάτσα τους.

Η εικόνα -εικ.12- είναι λίγο μετά την απελευθέρωση. Πλήθος στρατιωτών και πολιτών με ποικίλες φορεσιές (άλλοι φορούν κάππες και άλλοι μοντέρνα κοστούμια) βολτάρουν αμέριμνοι. Αριστερά το τουρκικό διοικητήριο και στο κέντρο το ξενοδοχείο Βασιλικόν στην αρχή της οδού Αβέρωφ.

Αρκετές δεκαετίες αργότερα -εικ.13-. Το τουρκικό διοικητήριο δεν υπάρχει πλέον. Στη θέση του το σημερινό Δημαρχείο. Το ξενοδοχείο Βασιλικόν παραμένει ακόμα στη θέση του. Κατεδαφίστηκε γύρω στο 1980. Σε πρώτο πλάνο διακρίνονται μερικά ταξί που άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους στην πόλη. Δεξιά το κτίριο της VIII Μεραρχίας.

Aπό τις πιο γνωστές και δημοφιλείς καρτποστάλ -εικ.16- των αρχών του 20ου αιώνα, που κυκλοφορούσε για δεκαετίες μετά την έκδοσή της. Τούρκοι στρατιωτικοί και Έλληνες πολίτες ποζάρουν στη θέση Λιθαρίτσια, με φόντο τη συνοικία Σιαράβα, τη λίμνη και το κάστρο στο βάθος.

Tο τζαμί Ναμάς - Γκιάχ -εικ.17- βρισκόταν στη θέση που είναι σήμερα η Νομαρχία Ιωαννίνων. Αρχικά ήταν Μετζήτ που σημαίνει οίκος προσευχής χωρίς μιναρέ και αναγέρθηκε στη θέση του ναού της Αγίας Παρασκευής τον 15ο αιώνα. Καταστράφηκε το 1924, όταν κατεδαφίστηκαν τα περισσότερα από τα δεκαεπτά τζαμιά των Ιωαννίνων.

Η τοποθεσία -εικ.18- είναι στους Αμπελόκηπους, την σημερινή οδό Βορείου Ηπείρου

Πρόκειται για τη σημερινή Πλατεία Πύρρου (ʼνω Πλατεία) -εικ.19-. Στη θέση του μιναρέ - δεξιά - κατασκευάστηκε αργότερα η Νομαρχία. Το γυάλινο περίπτερο αριστερά είναι η Όαση, όπως ήταν στην αρχική της μορφή.

Δεξιά το μνημείο των Μπιζανομάχων -εικ.20- στη σημερινή Πλατεία Πύρρου, που ήταν η αρχική του θέση. Στο κέντρο η Όαση, πίσω της το ξενοδοχείο Αβέρωφ και αριστερά της το ξενοδοχείο Ίλιον (Το Ακροπόλ Παλλάς δεν έχει ακόμα κτιστεί). Δεξιά οι τούρκικοι στρατώνες στα Λιθαρίτσια και στο κέντρο ο Πύργος του Ωρολογιού. Το τετράγωνο κτίσμα αριστερά είναι ηλεκτρικός υποσταθμός. Όλοι οι δρόμοι είναι χωμάτινοι.

Στον εικονιζόμενο χώρο της Ζωοπανήγυρης -εικ.22- λειτουργεί σήμερα η Λαϊκή Αγορά των Ιωαννίνων. Το κτίριο αριστερά με τις καμάρες (μεντεσές) διασώζεται και σήμερα, όπως και το τζαμί, χωρίς όμως τον μιναρέ του, που είναι το λεγόμενο Βελή - Τζαμί και βρίσκεται εμπρός από την είσοδο του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Ιωαννιτών. Η Ζωοπανήγυρη των Ιωαννίνων μεταφέρθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα από την Διπαλίτσα της Πωγωνιανής μετά την καταστροφή της τελευταίας από τους Αλβανούς.

Η κάρτα -εικ.23- φέρει την υπογραφή του μεγάλου κερκυραίου ζωγράφου ʼγγελου Γιαλλυνά (ή Γιαλινά) και απεικονίζει το Μπαϊρακλή Τζαμί που βρισκόταν στη συμβολή των σημερινών οδών Ανεξαρτησίας και Λόρδου Βύρωνος, στην καρδιά του παραδοσιακού εμπορικού κέντρου των Ιωαννίνων. Από τα 17 τζαμιά που υπήρχαν πριν την απελευθέρωση (1913) σήμερα σώζονται μόλις τέσσερα, τρία με μιναρέ (Ασλάν Τζαμί και Φετιγιέ Τζαμί στο κάστρο, Τζαμί Κανλή - Τσεσμέ στην Καλούτσιανη) και ένα χωρίς (Βελή Τζαμί, δίπλα στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ιωαννιτών). Το πινέλο του εξαιρετικού ζωγράφου αποδίδει με επιτυχία την νωχελικότητα που χαρακτήριζε τη ζωή της πόλης την εποχή της τουρκοκρατίας. Το αριστερά εικονιζόμενο κατάστημα ανήκε στην παλιά γαννιώτικη οικογένεια Κραψίτη. Σε πρώτο πλάνο ένας εβραίος.

Η ιστορία του γοητευτικού αυτού μνημείου -εικ.26- είναι ενδιαφέρουσα και πολύχρονη. Ο Οσμάν Πασάς ο Κούρδος, βαλής και γενικός διοικητής Ηπείρου και Νοτίου Αλβανίας από το 1897 μέχρι το 1905, θέλοντας να γιορτάσει το ιωβηλαίο του Σουλτάνου Αβδούλ Χαμήτ Χαν - του οποίου διετέλεσε υπασπιστής - αποφάσισε να αναγείρει αναμνηστικό πύργο. Για το σκοπό αυτό επεστράτευσε τον αρχιτέκτονα Περικλή Μελίρρυτο. Ο νεαρός γιαννιώτης δέχτηκε με ευχαρίστηση την εντολή και χρησιμοποίησε για την κατασκευή τους άριστους των κτιστών και λιθοξόων της Κόνιτσας, της Κωστανιάνης και της Βούρμπιανης. Σε ελάχιστο χρόνο το μνημείο στήθηκε, όχι όμως στη θέση που βρίσκεται σήμερα, αλλά στο κέντρο της κάτω πλατείας. Έτσι η επέτειος γιορτάστηκε εγκαίρως.

Μετά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων τοποθετήθηκε, στα 1917, γενικός διοικητής Ηπείρου ο εκ Κρήτης δικηγόρος Αριστείδης Στεργιάδης, ο μετέπειτα περιβόητος ύπατος αρμοστής της Σμύρνης. Το καλοκαίρι του 1918, παρόντος του Στεργιάδη, γιορτάστηκε στα Γιάννενα η νίκη των συμμάχων στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Στην παρέλαση ένα βαρύ πυροβόλο συρόμενο από έξι ουγγαρέζικα άλογα, παρέκλινε της πορείας του και ο τροχός του κιλλίβαντος αποξήλωσε το κιγκλίδωμα του ωρολογίου. Έξαλλος ο Στεργιάδης απαίτησε από τον τότε Δήμαρχο Ιωαννίνων Γ. Ιωαννίδη να μεταφέρει τον πυργίσκο σε άλλη θέση. Την επόμενη κιόλας μέρα ο Μελίρρυτος άρχισε την αποξήλωση του μνημείου. Ευτυχώς προνόησε να αριθμήσει προσεκτικά τους λίθους, τους οποίους και διαφύλαξε στον περίβολο του σημερινού Δημαρχείου.

Χρειάστηκε να γίνει Δήμαρχος ο Βασίλειος Πυρσινέλλας, για να αναστηλωθεί, στα 1925, το όμορφο αρχιτεκτόνημα. Όμως διαπιστώθηκε ότι ο κώδωνας του ωρολογίου είχε σπάσει. Ο Πυρσινέλλας τότε θυμήθηκε ότι μέσα στο Κάστρο σωζόταν ο κώδωνας του ωρολογίου που ήθελε να τοποθετήσει ο Αλή Πασάς στην κεντρική πύλη του Κάστρου. Όμως κατά την μεταφορά το ρόπτρο τραυματίστηκε, με αποτέλεσμα να μην φτάνει να κτυπήσει τα χείλη του κώδωνα. Έτσι η απόδοση του ήχου δεν είναι, και σήμερα, ολοκληρωμένη.

Η κάρτα -εικ.27- απεικονίζει τις εργασίες κατασκευής του κωδωνοστασίου του ναού του Αγίου Νικολάου της Αγοράς. Δύο ιππηλάτες καρότσες οι γνωστές χαμάλες - διατηρήθηκαν ως τη δεκαετία του ‘60 - μεταφέρουν τα οικοδομικά υλικά. Οι σκαλωσιές είναι ξύλινες και ένας τεχνίτης στην κορυφή κρατάει μια σημαία, σύμφωνα με το έθιμο της εποχής.

Μετά την καταστροφή του, το 1820, ο ναός του Αγίου Νικολάου ξανακτίστηκε το 1837 με χορηγία των αδελφών Ζωσιμάδων, από τους οποίους μάλιστα ο Νικόλαος Ζωσιμάς έδωσε ο ίδιος απευθείας οδηγίες το 1838 από τη Νίζνα της Ρωσίας, όπου ζούσε, στους επιτρόπους του ναού για τον τρόπο που ήθελε να οικοδομηθεί. Όμως η δωρεά των μεγάλων ευεργετών κατασπαταλήθηκε και χρειάστηκε να συνεισφέρει σοβαρά ποσά ο ευσεβής επίσης ευεργέτης, Γεώργιος Χατζηκώστας (1753-1845), για να ολοκληρωθεί ο ναός το 1840. Συγχρόνως ο Χατζηκώστας, στέλνει από τη Μόσχα σειρά από δεσποτικές εικόνες, για να κοσμήσουν το εσωτερικό, ενώ την προσφορά συμπληρώνουν οι αδελφοί Ριζάρη, οι οποίοι «προσήνεγκον βαρύτιμον σταυρόν».

Eξαιρετικά σπάνια επιχρωματισμένη καρτποστάλ - σε δύο εκδόσεις - που απεικονίζει την παραλίμνια περιοχή των Ιωαννίνων που είναι γνωστή με το όνομα Μάτσικας -εικ.28- και που ήταν τότε λαχανόκηπος. Τα σπίτια που φαίνονται σε πρώτο πλάνο έχουν πρόσωπο στη σημερινή οδό Παύλου Μελά (στην οποία βρίσκεται το ΙΚΑ) και ήταν τα αρχοντόσπιτα της πόλης. Ο πατρινός Ανδρέας Β. Πάσχας θεωρείται ως ένας από τους μεγαλύτερους εκδότες καρτποστάλ στην Ελλάδα των αρχών του 20ου αιώνα. Τον χαρακτήριζαν ποικιλία θεμάτων και εκτυπώσεων. Η πρώτη από τις δύο καρτποστάλ φέρει την ένδειξη Souvenir de Salonique (Ενθύμιον Θεσσαλονίκης) και προφανώς τυπώθηκε έτσι για να πουληθεί ευκολώτερα στην μακεδονική πρωτεύουσα.

Tα δεκαεπτά τζαμιά -εικ.29- των Ιωαννίνων δεσπόζουν στην φωτογραφία της κάρτας. Η πόλη είναι αραιοκατοικημένη και περιβάλλεται από λαχανόκηπους και αμπελώνες.

Στην κάρτα -εικ.30- απεικονίζονται οι συνοικίες Κουραμπάς και Λούτσα. Τα Γιάννενα διατηρούν ακόμη το παραδοσιακό τους χρώμα και η κεραμοσκεπή κυριαρχεί. Η Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία δεσπόζει της περιοχής, ενώ αριστερά διακρίνεται ο πανύψηλος πλάτανος που υπάρχει και τώρα δίπλα από το Δικαστικό Μέγαρο. Ένα από τα διασημότερα αρχοντόσπιτα των Ιωαννίνων, που ανήκε στον τουρκογιαννιώτη Μουσταφά Πασά, στη συμβολή των οδών Ν. Ζέρβα και Δ. Σαλαμάγκα, βρίσκεται ακόμη τότε στη θέση του. Γαμπρός του Μουσταφά Πασά ήταν ο αλβανικής καταγωγής γιαννιώτης ζωγράφος Κενάν Μεσαρέ, γιός του διοικητή των τουρκικών δυνάμεων κατά την πολιορκία της Θεσσαλονίκης το 1912, Χασάν Ταξίμ Πασά. Το επιβλητικό λευκό κτίριο αριστερά είναι το μέγαρο της οικογένειας Μακρή που βρισκόταν στη συμβολή των οδών Δωδώνης και Σαλαμάγκα.

Οι εκδότες καρτποστάλ συνήθιζαν και συνηθίζουν να συγκεντρώνουν τα εικονογραφημένα δελτάρια τους σε ένα πτυσσόμενο πολύπτυχο μικρότερου κατά κανόνα, σχήματος με περισσότερες συνήθως από δέκα φωτογραφίες. Το παρατιθέμενο πολύπτυχο -εικ.43- αφορά στην ευρύτερη περιοχή των Ιωαννίνων και εκδότης του είναι ο Νικόλαος Στουρνάρας.

Η οικογένεια Στουρνάρα μπορεί να θεωρηθεί ως δυναστεία. Μια δυναστεία καλλιτεχνών φωτογράφων, που ξεκίνησε πρίν από 105 χρόνια. Γενάρχης είναι ο Στέφανος Στουρνάρας που γεννηθηκε στο Βόλο το 1867. Σπούδασε ζωγραφική στην Σχολή Καλών Τεχνών του Πολυτεχνείου, όπου είχε δάσκαλο τον Νικηφόρο Λύτρα. Ακολουθώντας το παράδειγμα και άλλων ζωγράφων θα ασχοληθεί με την φωτογραφία. Φωτογράφησε όλες τις πολεμικές επιχειρήσεις της περιόδου 1897 - 1922, ενώ από το 1895 ασχολήθηκε μαζί με τον αδελφό του με την έκδοση της πρώτης σειράς μαυρόασπρων καρτποστάλ από την περιοχή της Θεσσαλίας. Την πρώτη πενταετία του 20ου αιώνα τα δύο αδέλφια κυκλοφόρησαν σειρά από χρωμολιθόγραφες καρτποστάλ, που τύπωσαν στη Βιέννη και είχαν ως λογότυπο ένα κόσμημα με λύρα και μια παλέτα με πινέλο ζωγραφικής. Μετά τους νικηφόρους πολέμους του 1912 - 1913 ο Στουρνάρας θα συμπληρώσει το θεματολόγιό του με σειρές από την Ήπειρο, τη Μακεδονία, το ʼγιο Όρος και τη Θράκη. Παράλληλα ασχολήθηκε με το εμπόριο φωτογραγικών μηχανών και για μεγάλο διάστημα ήταν ο αποκλειστικός προμηθευτής όλων των φωτογράφων της Θεσσαλίας.

Ο Στέφανος Στουρνάρας, που ήταν και άριστος ξυλογράφος, πέθανε το 1928. Το επάγγελμα του όμως συνέχισαν, στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη τα παιδιά του, τα εγγόνια του και τα δισέγγονά του, με μεγάλη επιτυχία.

Eλληνικές ενδυμασίες -εικ.47α-, Τζαμί Ασλάν Πασά -εικ.47β-, Τοπικές στολές -εικ.47γ-, Τέμενος Ασλάν Πασά -εικ.47δ-, Μερική άποψις Ιωαννίνων -εικ.48α-, Οικία δολοφονίας Αλή Πασά -εικ.48β-, Κεντρική Πλατεία -εικ.48γ-, ʼποψις της πόλεως και της νήσου -εικ.48δ-, Παραλία Κυρά Φροσύνης -εικ.49α-, Μερική άποψις Ιωαννίνων -εικ.49β-, Παραλία Κυρά Φροσύνης -εικ.49γ-, Ομορφιές του Βοϊδομάτη -εικ.49δ-.

Ο παλιός εκδοτικός οίκος εικονογραφημένων δελταρίων Ι. Ρέκος & Σια συνεχίζει την πορεία του και κυκλοφορεί την δεκαετία του 1990 μια σειρά από έγχρωμες καρτ ποστάλ -εικ.58,59,60,61,62,63,64,65,66,67&68- με τον γενικό τίτλο ΙΩΑΝΝΙΝΑ. Είναι εξαιρετικής καλλιτεχνικής ποιότητας, πλήν όμως δεν είχαν και την ανάλογη εμπορική επιτυχία αφού η ζήτηση ήταν - και είναι - περιορισμένη. Οι εποχές έχουν πλέον αλλάξει και η επικοινωνία δεν γίνεται πια μέσω του Ταχυδρομείου. Εξάλλου τα Γιάννενα και η περιοχή τους έχουν περιορισμένο τουριστικό ενδιαφέρον σε αντίθεση με τα νησιά και τους αρχαιολογικούς τόπους, όπου η παραγωγή των καρτποστάλ συνεχίζει να ανθεί. Αυτό βεβαίως μάλλον οφείλεται στους πολυάριθμους επισκέπτες - ξένους κυρίως - και όχι στους ντόπιους κατοίκους.