Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 23 Σεπτεμβρίου 2019
Πολιτισμός Φωτογραφικές Συλλογές Ιωαννίνων Ενθύμιον Ήπειρος Ιωάννινα

-εικ.1- ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. I. Ιωαννίδης κ΄ Σια, Ιωάννινα (1910)
(Φωτογραφία: Γ. Δημητριάδης)
-εικ.2- ΤΟ ΤΖΑΜΙΟΝ ΑΣΛΑΝ ΠΑΣΑ ΚΑΙ Η ΛΙΜΝΗ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Αφοί Γ. Ασπιώτη, Κέρκυρα (1905)
-εικ.3- ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Γ. Ε. Ράδος, Ιωάννινα (1906)
-εικ.4- Η ΛΙΜΝΗ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Αφοί Γ. Ασπιώτη, Κέρκυρα (1910)
-εικ.5- ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Ι. Ιωαννίδης, Ιωάννινα (1906)
-εικ.6- ΦΡΟΥΡΙΟΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Ι. Ιωαννίδης, Ιωάννινα (1905)
(Φωτογραφία: Γ. Δημητριάδης)
-εικ.7- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ (1905)
-εικ.8- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΤΟ ΦΡΟΥΡΙΟΝ (1905)
-εικ.9- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ (1905)
-εικ.10- ΔΥΤΙΚΗ ΑΠΟΨΙΣ ΤΟΥ ΦΡΟΥΡΙΟΥ, εκδ. Γ. Δημητριάδης, Ιωάννινα (1910 )
-εικ.11- ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΟΣ ΑΠΟΨΙΣ, εκδ. Γ. Δημητριάδης, Ιωάννινα (1910 )
-εικ.12- ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ, ΙΩΑΝΝΙΝΑ, εκδ. Α Πάλλης κ Σια, Αθήνα (1913)
-εικ.13- ΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΑ ΜΑΣ, εκδ. άγνωστος (1915)
-εικ.14-- ΦΡΟΥΡΙΟΝ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Union Postale Universelle (1910)
-εικ.15- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ, εκδ. άγνωστος (1910)
-εικ.16- ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΑΠΟΨΙΣ ΛΙΜΝΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. άγνωστος (1915)
-εικ.17- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΤΟ ΦΡΟΥΡΙΟΝ, εκδ. άγνωστος (1910)
-εικ.18- ΕΝΘΥΜΙΟΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Imprimerie Berdon, Ruffec (Charente), France (1915)
-εικ.19- ΤΟ ΑΣΛΑΝ ΤΖΑΜΙ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. άγνωστος (1935)
-εικ.20- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΟΨΙΣ, εκδ. άγνωστος (1960)
-εικ.21- ΤΟ ΤEΜΕΝΟΣ ΑΣΛΑΝ ΠΑΣΣΑ, εκδ. Γ. Δημητριάδης, Ιωάννινα (1935)
-εικ.22- ΟΙΚΙΑ ΑΛΗ ΠΑΣΑ ΚΑΙ ΠΥΡΙΤΙΔΑΠΟΘΗΚΑΙ, ΙΩΑΝΝΙΝΑ, εκδ. Αφοί Γ. Ασπιώτη, Κέρκυρα (1913)
-εικ.23- ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΝ ΦΡΟΥΡΙΟΥ ΑΛΗ ΠΑΣΣΑ, ΙΩΑΝΝΙΝΑ, εκδ. Αφοί Γ. Ασπιώτη Κέρκυρα (1913)
-εικ.24- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΑΛΗ ΠΑΣΣΑ, εκδ. Ι. Ιωαννίδης, Ιωάννινα (1908)
-εικ.25- ΦΥΛΑΚΑΙ ΑΛΗ ΠΑΣΑ, ΙΩΑΝΝΙΝΑ, εκδ. Αφοί Γ. Ασπιώτη, Κέρκυρα (1913)
-εικ.26- ΤΖΑΜΙΟΝ, ΙΩΑΝΝΙΝΑ, εκδ. Αφοί Γ. Ασπιώτη, Κέρκυρα (1913)
-εικ27- Η ΔΥΣΙΣ ΣΤΗΝ ΠΑΜΒΩΤΙΔΑ, εκδ. Γ. Δημητριάδης, Ιωάννινα (1925)
-εικ.28- ΤΟ ΦΡΟΥΡΙΟΝ ΚΑΙ Η ΛΙΜΝΗ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Α. Πάλλης κ' Σια, Αθήνα (1910)
-εικ.29- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, Η ΛΙΜΝΗ, εκδ. Π. Κολονάρος, Αθήνα (1920)
-εικ.30- ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. άγνωστος (1928)
-εικ.31- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΜΩΛΟΣ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ, εκδ. Απόστολος Πανταζίδης (1935)
-εικ.32- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΜΩΛΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΡΑ ΦΡΟΣΥΝΗ εκδ. Απόστολος Πανταζίδης (1935)
-εικ.33- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, Η ΚΥΡΑ ΦΡΟΣΥΝΗ, εκδ. άγνωστος (1940)
-εικ.34- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, Ο ΜΩΛΟΣ, εκδ. άγνωστος (1930)
-εικ.35- ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΝ ΦΡΟΥΡΙΟΥ, εκδ. άγνωστος (1948)
-εικ.36- ΤΟ ΤΕΜΕΝΟΣ, εκδ. άγνωστος (1947)
-εικ.37- ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΙΩΑΝΝΙΝΑ, εκδ. άγνωστος (1948)
-εικ.38- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΠΑΛΙΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΟΥ, εκδ. άγνωστος (1949)
-εικ.39- εκδ. Ε. Διακάκης κ' Υιός, Αθήνα (1970)
-εικ.40- εκδ. Αφοί Λυγούρα, Ιωάννινα (1970)
-εικ.41- εκδ. Ε. Διακάκης κ' Υιός, Αθήνα (1970)
-εικ.42- εκδ. Αφοί Λυγούρα - Σπ. Γκιώκας, Ιωάννινα (1970)
-εικ.43- εκδ. Α. Χασσίδ κ' Σια, Θεσσαλονίκη (1970)
-εικ.44- | α) εκδ. άγνωστος (1950) | β) εκδ. άγνωστος (1958) | γ) εκδ. άγνωστος (1952) | δ) εκδ. άγνωστος (1955) |
-εικ.46- | α) εκδ. άγνωστος (1950) | β)εκδ. Απόστολος Πανταζίδης (1950) | γ) εκδ. άγνωστος (1955) | δ) εκδ. άγνωστος (1955) |
-εικ.45- | α) εκδ. Απόστολος Πανταζίδης (1950) | β) εκδ. άγνωστος (1950) | γ) εκδ. Απόστολος Πανταζίδης (1950) | δ) εκδ. άγνωστος (1960) |
-εικ.47- ΑΠΟΨΙΣ ΚΥΡΑ ΦΡΟΣΥΝΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Γκωγκόνης, Ιωάννινα (1950)
-εικ.48- ΑΠΟΨΙΣ ΚΥΡΑ ΦΡΟΣΥΝΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. άγνωστος (1950)
-εικ.49- ΠΡΩΙΝΟ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ, εκδ. άγνωστος (1950)
-εικ.50- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΑΠΟΨΙΣ ΚΥΡΑ ΦΡΟΣΥΝΗΣ, εκδ. άγνωστος (1950)
-εικ.51- ΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ, εκδ. άγνωστος (1950)
-εικ.52- Η ΛΙΜΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΖΑΜΙ, εκδ. άγνωστος (1950)
-εικ.53- ΑΠΟΨΙΣ ΦΡΟΥΡΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Ι. Γκιούλης, Ιωάννινα (1955)
-εικ.55- ΑΠΟΨΙΣ ΦΡΟΥΡΙΟΥ, ΙΩΑΝΝΙΝΑ, εκδ. Γκωγκόνης, Ιωάννινα (1950)
-εικ.54- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ ΠΡΩΙΝΟ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ, εκδ. Ν. Στουρνάρας, Αθήνα (1950)
-εικ.56- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΑΝΑΤΟΛΗ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ, εκδ. Ν. Στουρνάρας, Αθήνα (1965)
-εικ.57- ΑΠΟΨΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. άγνωστος (δεκαετία 1970)
-εικ.58- ΑΠΟΨΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. άγνωστος (δεκαετία 1970)
-εικ.59- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΟΨΙΣ, εκδ. Ν. Κουρτίδης, Αθήνα (1965)
-εικ.60- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, εκδ. άγνωστος (1965)
-εικ.61- ΤΟ ΤΕΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΑΣΛΑΝ ΠΑΣΑ, εκδ. Β. Ησαΐας, Αθήνα (1970)
-εικ.62- | α) ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟΝ, εκδ. Ν. Στουρνάρας, Αθήνα (1960) | β) ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ, εκδ. άγνωστος (1955) |

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Ιωαννίνων Ενθύμιον
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Ήπειρος
Ιωάννινα
Ιωαννίνων Ενθύμιον: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

14/07/2008
Η χιλιοτραγουδισμένη λίμνη & το κάστρο των μύθων

Αναστάσιος Παπασταύρος
Πηγή: apeirotan
© Δήμος Ιωαννιτών
προεπισκόπηση εκτύπωσης

H ωραιότατη υδατογραφία -εικ.2- στην οποία βασίστηκε η καρτποστάλ είναι έργο του ʼγγελου Γιαλλυνά, ο οποίος και την υπογράφει στο κάτω αριστερό μέρος. Το ιστορικό Τυπογραφείο Ασπιώτη ιδρύθηκε το 1873 στην Κέρκυρα από τον Γεράσιμο Ασπιώτη (σε συνεργασία με τον Ιωάννη Λάνσα) με αντικείμενο την παραγωγή παιγνιόχαρτων. Σύντομα το εργοστάσιο αναδείχθηκε σε πρότυπο βιομηχανικής μονάδας. Ο πατέρας του Γεράσιμου, ο Νικόλαος ήταν καλλιτέχνης και ζωγράφιζε τα παιγνιόχαρτα. Το 1884 ο Γεράσιμος υπέγραψε με την κυβέρνηση του Χαριλάου Τρικούπη μονοπωλιακή σύμβαση για την εκτύπωση των παιγνιόχαρτων.
Ο ιδρυτής πέθανε το 1902 σε ηλικία 57 ετών, την ίδια μέρα με τον γιο του Σπύρο. Τότε ανέλαβε την επιχείρηση ο άλλος γιος του Κωνσταντίνος Ασπιώτης (1872 - 1963) που είχε σπουδάσει στην Αυστρία, Γαλλία, Ελβετία και είχε κλίση στις τεχνικές επιστήμες. Σύντομα το τυπογραφείο διπλασίασε τον κύκλο εργασιών του με την εκτύπωση σιγαρόχαρτων, μετοχών, ομολογιών, γραμματίων, αφισών, καρτποστάλ, λαχείων, επιταγών, εμπορικών βιβλίων, ετικετών, φακέλων αλληλογραφίας, εισιτηρίων, διπλοτύπων και ανταγωνίστηκε σε πελατεία και ποιότητα στο χώρο των γραφικών τεχνών την Εταιρεία Λιθογραφίας και Κυτοποιΐας Αθηνών (Ε.Λ.Κ.Α.) από το 1916 μέχρι το 1928, χρονολογία συγχώνευσης των δύο
εταιρειών. Η νέα επιχείρηση έγινε η μεγαλύτερη των Βαλκανίων και λειτούργησε μέχρι την δεκαετία του 1980 όταν και πτώχευσε, με αποτέλεσμα οι εγκαταστάσεις της στην Αθήνα και Κέρκυρα να κατασχεθούν από την Εθνική Τράπεζα. Να σημειωθεί ότι το εργοστάσιο της Κέρκυρας καταστράφηκε ολοσχερώς από τους βομβαρδισμούς του 1940. Στην περίοδο της ακμής της η επιχείρηση απασχολούσε 800 άτομα, ενώ στην ιδιοκτησία της οικογένειας Ασπιώτη ανήκε και η περίφημη έπαυλη Villa Rosa της Κέρκυρας, όπου έμενε η δέσποινα των κερκυραϊκών γραμμάτων Μαρί Ασπιώτη - Δεσύλλα (1901 - 2000), μια μεγάλη πνευματική προσωπικότητα, που ήταν κόρη του Κωνσταντίνου Ασπιώτη.

Oι παρατιθέμενες χρωμολιθόγραφες καρτποστάλ -εικ.7,8,9- περιλαμβάνονται σε μία σειρά που εκδόθηκε γύρω στα 1905 και στερούνται εντελώς πληροφοριών για τον εκδότη και το φωτογράφο τους. Την εποχή αυτή η λίμνη φτάνει μέχρι τα βράχια του Κάστρου, περιμετρικός δρόμος δεν υπάρχει και τα γιγαντιαία σήμερα πλατάνια δεν έχουν ακόμα φυτευτεί. Στην τρίτη κάρτα διακρίνεται, δεξιά, το Σπίτι του Καλού Πασά, το γνωστό και μοναδικό καστρόσπιτο που σήμερα έχει ερειπωθεί. Στο κέντρο το Σουφαρί Σαράι (Σχολή Ιππικού του Αλή Πασά).

Δεν έχει εντοπιστεί άλλη καρτποστάλ -εικ.18- του γάλλου εκδότη, ο οποίος τύπωσε στην κάρτα και μία στροφή από την έμμετρη μυθιστορία του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη (1824 - 1879) Κυρά Φροσύνη.

Ήδη την περίοδο αυτή άρχισε να δημιουργείται ο περιφερειακός δρόμος του Κάστρου -εικ.19-, ως χωματόδρομος. Τα πλατάνια, αριστερά, δεν έχουν ακόμα αναπτυχθεί, ενώ δεξιά μόλις έχουν φυτευτεί.

Το ερειπωμένο κτίσμα, αριστερά -εικ.22-, είναι ο Πύργος του Βοημούνδου. Ακριβώς μπροστά του διακρίνεται η κλίμακα του χαρεμιού του Αλή. Στα άλλα κτίρια, δεξιά, στεγάζεται σήμερα το Βυζαντινό Μουσείο. Τα κτίσματα βρίσκονται στην Νότια Ακρόπολη του Κάστρου (Ιτς Καλαί). Η ασπρόμαυρη καρτποστάλ είναι έκδοση του Μ. Ν. Μιχαλόπουλου (1910) και διαφέρει της λιθόγραφης αρκετά.

Οι Βυζαντινοί έβαλαν τα θεμέλια του Κάστρου των Ιωαννίνων -εικ.23- και τους ακολούθησαν οι Σταυροφόροι. Ο Βοημούνδος το 1082 κατασκεύασε υδάτινη προστατευτική τάφρο που διασώθηκε μέχρι το 1913. Οι ηγεμόνες του Δεσποτάτου της Ηπείρου οχύρωσαν και αυτοί την τότε πόλη. Ο Αλή Πασσάς βρήκε το φρούριο φθαρμένο, ανεπαρκές και ανίσχυρο και το ανακατασκεύασε εκ βάθρων.

Μετά την εξόντωση του Αλή από τα στρατεύματα του Χουρσίτ, το 1822, το κεφάλι του στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη, ως απόδειξη της ήττας του, ενώ το ακέφαλο σώμα του τάφηκε στον οικογενειακό του τάφο -εικ.24-, μπροστά στο Φετιχέ Τζαμί, στη νότια ακρόπολη, όπου ήταν θαμμένη και η πρώτη γυναίκα του Εμινέ. Το περίτεχνο αραβικό κιγκλίδωμα αφαιρέθηκε από άγνωστους τις τελευταίες μέρες της γερμανικής κατοχής. Το 2001 - όταν Δήμαρχος Ιωαννίνων ήταν ο συγγραφέας του παρόντος - τοποθετήθηκε πιστό αντίγραφο του κιγκλιδώματος στην πέτρινη βάση του ταφικού μνημείου.

Το τέλος των παιδιών του Αλή ήταν επίσης τραγικό. Σουλτανικό φιρμάνι διέταξε να εκτελεστούν. Ο Βελή Πασάς αποκεφαλίστηκε στην Κιουτάχεια. Λύγισε μπροστά στο δήμιο βλέποντας να εκτελούνται ο μικρότερος ετεροθαλής αδελφός του Σαλήχ και ο λατρεμένος γιός του Μεχμέτ. Αντίθετα ο πρωτότοκος γιός του ηγεμόνα, ο Μουχτάρ Πασάς, πέθανε ως στρατιώτης στην ʼγκυρα, όπου κλείστηκε με τους λίγους πιστούς του στη φυλακή και υπέκυψε, αφού αμύνθηκε σκληρά. Οι τάφοι του Μουχτάρ, του Βελή, του Μεχμέτ και του Αλή (που περιέχει το κεφάλι του μόνο), βρίσκονται στη Σιλυβρία της Κωνσταντινούπολης.

Η κάρτα -εικ.24- απεικονίζει τη σημερινή οδό Αλεξίου Νούτσου, η οποία οδηγεί στις κατακόμβες της βόρειας Ακρόπολης του Κάστρου, που χρησιμοποιούνταν από τον Αλή ως φυλακές.

Πρόκειται για το Φετιχέ Τζαμί -εικ.25-, που σημαίνει Τζαμί της κατάκτησης (είναι γνωστό και ως Τέμενος του Καπλάν Πασσά). Μάλλον κτίστηκε γύρω στα 1600, στη θέση όπου υπήρχε η Μητρόπολη.