Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 17 Νοεμβρίου 2019
Πολιτισμός Φωτογραφικές Συλλογές Ιωαννίνων Ενθύμιον Ήπειρος Ιωάννινα

-εικ.1- ΑΠΟΨΙΣ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΙΜΝΗΝ, εκδ. Γ. Δημητριάδης, Ιωάννινα (1899)
-εικ.2- ΑΠΟΨΙΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ εκδ. Ι. Ιωαννίδης
(Φωτογραφία: φωτ. Γ. Πανταζίδης, Ιωάννινα (1900))
-εικ.3- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ, εκδ. άγνωστος (1910)
-εικ.4- Η ΝΗΣΟΣ ΤΗΣ ΠΑΜΒΩΤΙΔΟΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Γ. Δημητριάδης, Ιωάννινα (1895)
-εικ.5- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΝΗΣΟΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Ι. Ιωαννίδης, Ιωάννινα (1905)
-εικ.6- ΑΠΟΨΙΣ ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ, ΙΩΑΝΝΙΝΑ, εκδ. Γ. Δημητριάδης, Ιωάννινα (1905)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ, Η ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ, εκδ. Αφοί Αγγελόπουλοι & Συμεών Τερζόπουλος, Αθήνα (1914)
-εικ.8- ΔΡΑΜΠΑΤΟΒΑ, ΙΩΑΝΝΙΝΑ, εκδ. Ι. Λεβή
(Φωτογραφία: φωτ. Δ. Φαλαρίδης, Αθήνα (1900))
-εικ.9- ΝΤΡΑΜΠΑΤΟΒΑ, εκδ. Γ. Ε. Ράδος, Ιωάννινα (1900)
-εικ.10- ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΟΠΟΥ ΕΦΟΝΕΥΘΗ Ο ΑΛΗ ΠΑΣΣΑΣ, εκδ. Ι. Ιωαννίδης, Ιωάννινα (1905)
-εικ.11- Η ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ “ΔΡΑΜΠΑΤΟΒΑ”, εκδ. Α. Πάλλης κ' Σια, Αθήνα (1913)
-εικ.12- ΑΠΟΨΙΣ ΝΗΣΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, Oι τρεις καρτποστάλ κυκλοφόρησαν περίπου στα 1960, απο γιαννιώτες εκδότες.
-εικ.13- ΟΙΚΙΑ ΦΟΝΟΥ ΑΛΗ ΠΑΣΣΑ, εκδ. Αφοί Αθ. Λυγούρα, Ιωάννινα (1972)
-εικ.14- ΟΙΚΙΑ ΟΠΟΥ ΕΦΟΝΕΥΘΗ Ο ΑΛΗ ΠΑΣΣΑΣ, εκδ. Αφοί Αθ. Λυγούρα, Ιωάννινα (1972)
-εικ.15- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΟΨΙΣ, εκδ. Σπ. Θ. Γκιώκας, Ιωάννινα (1970)
-εικ.16- ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΟΨΙΣ ΤΗΣ ΠΑΜΒΩΤΙΔΟΣ ΛΙΜΝΗΣ, εκδ. Ε. Διακάκης κ' Υιός, Αθήνα (1970)
-εικ.17- ΑΠΟΨΙΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ, εκδ. Αφοί Αθ. Λυγούρα, Ιωάννινα (1970)
-εικ.18- ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΑΠΟΨΙΣ ΝΗΣΟΥ, εκδ. Αφοί Αθ. Λυγούρα, Ιωάννινα (1970)
-εικ.19- ΤΟ ΝΗΣΑΚΙ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΣ, εκδ. Ε. Διακάκης κ' Υιός, Αθήνα (1970)
-εικ.20- ΤΟ ΝΗΣΑΚΙ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΣ, εκδ. Ε. Διακάκης κ' Υιός, Αθήνα (1970)
-εικ.21- ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Ι. Ρέκος κ' Σια, Θεσσαλονίκη (1970)

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Ιωαννίνων Ενθύμιον
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Ήπειρος
Ιωάννινα
Ιωαννίνων Ενθύμιον: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

14/07/2008
Το νησί και η ντραμπάτοβα

Αναστάσιος Παπασταύρος
Πηγή: apeirotan
© Δήμος Ιωαννιτών
προεπισκόπηση εκτύπωσης

O άγγλος περιηγητής Τόμας Σμαρτ Χιουζ, (1786 - 1847) που επισκεύτηκε τα Γιάννενα το 1813, γράφει: «Απέναντι ακριβώς από το κάστρο των Ιωαννίνων και κοντά στους πρόποδες του Μιτσικελιού βρίσκεται ένα μικρό βραχώδες νησί. Σ' αυτό υπάρχουν περίπου 200 κατοικίες που έχουν να παρουσιάσουν τη μεγαλύτερη καθαριότητα που έχω δει σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Τα σπίτια του νησιού είναι καλοκτισμένα, οι δρόμοι του καθαροί, οι εκκλησίες του όμορφες και οι κάτοικοί του πολύ φιλόπονοι. Το νησί ανήκει στην εξουσία του Μουχτάρ Πασά, αλλά ο βεζίρης έχει ένα μικρό σεράι και διατηρεί ένα κοπάδι από κόκκινα ελάφια που προσθέτουν μία επί πλέον γραφικότητα στη φυσική ομορφιά. Επτά μοναστήρια βρίσκονται σε διάφορα σημεία του νησιού. Συχνά χρησιμοποιούνται ως τόπος περιορισμού των πολιτικών κρατουμένων κι' αν οι τοίχοι τους μπορούσαν να μιλήσουν θα είχαν να διηγηθούν τραγικές ιστορίες αίματος και δακρύων».

Και συνεχίζει ο περιηγητής: «Οι κάτοικοι του νησιού ασχολούνται κυρίως με το ψάρεμα και εφοδιάζουν με ψάρια την πόλη αφού αυτά υπάρχουν σε αφθονία στη λίμνη. Τα πιο νόστιμα, που μάλιστα μας προσέφεραν στο τραπέζι, ονομάζονται “μαρίτσια” και “τυλιάνοι”, που φθάνουν, μερικές φορές, σε βάρος τις έξη ή και επτά οκάδες. Ψαρεύουν ακόμα ένα είδος μαρίδας, που βρίσκεται σε τεράστιες ποσότητες, και λέγεται “τσίμα”, ένα πολύ μικρό ψάρι που πέντε από αυτά μόλις ζυγίζουν μία ουγκιά. Οι νησιώτες θεωρούν τις τσίμες πολύ βλαβερές γιατί εισέρχονται στους καλαμώνες και τρώγουν τα αυγά των μεγάλων ψαριών. Τα χέλια της λίμνης είναι φημισμένα και ζυγίζουν δύο ή και τρεις οκάδες. Την άνοιξη η σάρκα τους δεν τρώγεται και λένε ότι είναι δηλητηριώδη, επειδή είναι η περίοδος της αναπαραγωγής».

Το νησί των Ιωαννίνων -εικ.3- είναι το μοναδικό νησί στην Ελλάδα που δεν έχει όνομα, αλλά και το μόνο λιμναίο που κατοικείται. Όπως φαίνεται από τη σπανιότατη λιθόγραφη καρτποστάλ στις αρχές του 20ου αιώνα δεν υπήρχε το δάσος που σήμερα το καλύπτει σχεδόν ολόκληρο. Η αναδάσωσή του όπως και όλων των λόφων που περιβάλλουν τα Γιάννενα, πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1936 - 1940. Το εικονιζόμενο λευκό κτίσμα στο κέντρο της εικόνας είναι η Μονή των Φιλανθρωπινών.

Ο διάσημος γάλλος ζωγράφος και περιηγητής Λουί Ντυπρέ (1789 - 1837) όταν επισκέφτηκε τα Γιάννενα το 1819 έγραψε στο οδοιπορικό του: «Κατέβηκα στη λίμνη, ανακάλυψα στο μικρό νησί ένα όμορφο χωριό με επτά ωραία μοναστήρια. Αυτό το νησάκι βρίσκεται ακριβώς απέναντι από ένα ακρωτήρι στο ανατολικό άκρο του βουνού 'Πατκοράς'. Συνεπαρμένο το βλέμμα μου αντικρίζει, γύρω - γύρω, πότε τις βάρκες των ψαράδων και πότε τα άγρια πουλιά, που μου έδιναν καινούργιες εμπνεύσεις για το ζωγραφικό μου πίνακα. Απέραντη θλίψη με κατέκλυσε γιατί θα έχανα, φεύγοντας, αυτή τη συναρπαστική γοητεία από την οποία είχα εμποτιστεί για να αποδώσω όσο καλλίτερα γίνεται, στον πίνακά μου το τοπείο».

O άγγλος γιατρός και ζωγράφος σερ Χένρυ Χόλλαντ (1788 - 1873) που έμεινε αρκετό καιρό στα Γιάννενα το 1812 γράφει: «Η λίμνη των Ιωαννίνων βρίθει από ψάρια, από τα οποία τα χέλια είναι αξιόλογα λόγω του μεγάλου τους μεγέθους. ψαρεύονται επίσης εξαιρετικοί κυπρίνοι. Οι όχθες της και τα γύρω βουνά είναι καταφύγιο πολλών αρπακτικών ορνέων. Ο αετός με την άσπρη ουρά (falco fulvus), ο ψαλδάρης, ο αιγυπτιακός γύπας (vultur percuopetrus) και άλλα είδη γυπών, ο φαλακροκόρακας (pelicanus corbo), ο γερανός (ardea virgo et alba) και αρκετές ποικιλίες του γένους anas, είναι από τα πιο αξιόλογα πουλιά που απαντώνται στην περιοχή. Οι αγριόπαπιες που υπάρχουν στην λίμνη προσφέρουν εξαίρετο θήραμα και διαρκώς συναντάς βάρκες με κυνηγούς. Οι πιο κοινές βάρκες είναι τα μονόξυλα φτιαγμένα από ατόφιο ξύλο».

Η Ντραμπάτοβα -εικ.7- η προέλευση της ονομασίας είναι σλαβική) ή Κρυονέρι, ήταν πάντοτε προσφιλής τόπος αναψυχής των κατοίκων των Ιωαννίνων και τις Κυριακές τα καφενεία της γέμιζαν από κόσμο (το ίδιο ισχύει και σήμερα). Φεύγοντας οι επισκέπτες γέμιζαν και τα δοχεία τους με το γάργαρο και καθαρό νερό που ανάβλυζε από την πηγή της -εικ.8-. Μετά από μακρά περίοδο στερέματος η πηγή αυτή άρχισε πάλι να τρέχει, προς μεγάλη τέρψη των γιαννιωτών. Η πρώτη καρτποστάλ απεικονίζει σκηνή από κάποιο πανηγύρι που γινόταν τα χρόνια εκείνα στην όμορφη και δροσερή αυτή τοποθεσία.