Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 18 Σεπτεμβρίου 2019
Πολιτισμός Καλλιτέχνες των Ιωαννίνων Δαγκλής Χρήστος Ήπειρος Ιωάννινα

Ο πατέρας μου Γιάννενα, 1942 χαλκογραφία, 8,5 χ 11,7 εκ.
Λίμνη Ιωαννίνων, 1939 μελάνι, 18,5 χ 16,6 εκ.
Φρούριο Ιωαννίνων, 1939 μελάνι, 32,1 χ 24,9 εκ.
Όπως είδα τον εαυτό μου το 1941 μελάνι, 10χ 13 εκ.
ʼποψη της λίμνης από το κάστρο Γιάννενα 1939 μελάνι, 25,1 χ 17,5 εκ.
Σκιά στον Εύδηλο Ικαρίας 1947 κραγιόνι, 16,5 χ 24 εκ.
Ο Φάνης, 1938 μολύβι, 24 χ 34 εκ.
Μεταγωγή στον Εύδηλο Ικαρίας, 1947 μολύβι, 21 χ 15,5 εκ.
Όπως είδα τον εαυτό μου τον Απρίλη του 1944 κραγιόνι, 39,8 χ 40 εκ.
Στο κρατητήριο-Γιάννενα 1946 κραγιόνι, 14,6 χ 19εκ.
Μούδρος- O εξόριστος Τσίρος, διαβάζει, 1948 κραγιόνι, 15,5 χ 22 εκ.
Μούδρος- O εξόριστος Τσίρος, διαβάζει, 1948 κραγιόνι, 15,5 χ 22 εκ.
Μούδρος- O εξόριστος Τσίρος, διαβάζει, 1948 κραγιόνι, 15,5 χ 22 εκ.
Εύδηλος Ικαρίας - το σπίτι της εξορίας μου, 1946 κραγιόνι, 20,8 χ 15,4 εκ.
Κατασκευή γκαζιέρας από τον εξόριστο Γ. Κόμη Μούδρος Λήμνου 1948 κραγιόνι, 16 χ 22,3 εκ.
ʼποψη από το θάλαμο - Μούδρος Λήμνου 1948 κραγιόνι, 22,3 χ 16 εκ.
Παίζουν σκάκι Μούδρος Λήμνου 1948 κραγιόνι, 20,8 χ 15,4 εκ.
Κατασκευή γκαζιέρας από τον Γ. Κόμη – Μούδρος, 1948 κραγιόνι, 16 χ 22 εκ.
Εξόριστος στο Μούδρο, 1948 κραγιόνι, 10,8 χ 15,9 εκ.
Εξόριστος στο Μούδρο, 1948 κραγιόνι, 11,4 χ 15 εκ.
Μελέτη - εξόριστος στο Μούδρο, 1948, κραγιόνι, 16 χ 22 εκ.
Μούδρος, Παπάς εξόριστος από την περιοχή της ʼρτας, 1949 κραγιόνι, 27 χ 18 εκ.
Μούδρος Λήμνου ο Κ. Κουλουφάκος ώρα μελέτης 1948 κραγιόνι, 16 χ 11 εκ.
Αγρινιώτης εξόριστος στο Μούδρο, 1949 μελάνι, 16 χ 22 εκ.
Ένας εξόριστος παίζει σκάκι, Μούδρος 1949 μελάνι, 22 χ 16 εκ.
Ξαπλωμένος, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 22,7 χ 15,7 εκ.
Ύπνος μετά την αγγαρεία, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 22,7 χ 16,7 εκ.
Ώρα περισυλλογής, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 22,7 χ 16,7 εκ.
Διάβασμα εφημερίδας, Μακρόνησος 1949 μελάνι, 27,3 χ 17,8 εκ.
Τμήμα του 11ου κλώβου, Μακρονήσι, 1949 μελάνι, 27,8 χ 17,8 εκ.
Στιγμές από τη ζωή των εξόριστων, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 22,7 χ 16,7 εκ.
Παίζοντας τάβλι, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 22,7 χ 16,7 εκ.
Κουβέντα στο εσωτερικό της σκηνής, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 18 χ 13 εκ.
Διάβασμα εφημερίδας, Μακρόνησι 1949 μελάνι, 22 χ 16 εκ.
Εξόριστος Μακρονήσι 1949 μελάνι, 16,5 χ 22,8 εκ.
Ο Μαλαγαρδής, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 18 χ 27,5 εκ.
Ξαπλωμένος, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 21,9 χ 15,8 εκ.
Κ. Κουλουφάκος, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 28 χ 18,5 εκ.
Εξέταση αρρώστου, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 22 χ 16 εκ.
Τρεις εξόριστοι, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 17,8 χ 27,5 εκ.
Εξόριστοι, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 25 χ 16 εκ.
Διαβάζοντας εφημερίδα, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 26 χ 16 εκ.
Ξυλοδαρμός, Μακρονήσι ΒΕΤΟ 1949 κραγιόνι, 14 χ 19,5 εκ.
Καψόνια, Μακρονήσι ΒΕΤΟ 1949 κάρβουνο, 16,6 χ 19,6 εκ.
Καψόνι Φάλαγγα με φόρτωμα πέτρας, Μακρονήσι ΒΕΤΟ 7ο λόχο 1949 αραιωμένο μελάνι, 13 χ 19 εκ.
Καψόνι με φόρτωμα πέτρας, Μακρονήσι ΒΕΤΟ 1949 μελάνι, 20,4 χ 24,5 εκ.
Ανυπόγραφο- Μακρονήσι ΒΕΤΟ 1949 μελάνι, 22 χ 15,8εκ.
Καψόνι στον 7ο λόχο του ΒΕΤΟ «Το σύρμα» Μακρονήσι 1949 μελάνι, 13,2 χ 21,6 εκ.
Ο σ. Μ. Τσιτσιπής, Μακρονήσι 1949 μολύβι, 20,5 χ 28 εκ.
Παίζουν σκάκι, Μακρονήσι 1949 κραγιόνι, 21,4 χ 16 εκ.
Ο Γ. Δαγκλής διαβάζει, 1949 μολύβι, 40,5 χ 23,5 εκ.
Κουβέντα στο εσωτερικό της σκηνής, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 18 χ 27,5 εκ.
Διανομή του ταχυδρομείου, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 22,2 χ 16,2 εκ.
ʼποψη, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 27,8 χ 17,8 εκ.
Ο Ο. Μαλαγαρδής, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 15,8 χ 22 εκ
Χ. Έξαρχος, Μακρονήσι, 1949 μελάνι, 22 χ 16 εκ.
Ο αδελφός μου Γιώργος, Μακρονήσι ,1949 μελάνι, 16 χ 22 εκ.
Εσωτερικό σκηνής, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 27 χ 17,5 εκ.
Στο κουρείο, Μακρονήσι 1949 μολύβι, 15,3 χ 21,7 εκ.
Θρακομακεδόνας στη γωνιά του, Μακρονήσι 1949 μολύβι, 21,5 χ 15,4 εκ.
Φανταράκια, της Α.Μ. που παραστάθηκαν στους εξόριστους, Μακρονήσι 1949 μολύβι
Θρακομακεδόνας στη γωνιά του, Μακρονήσι 1949 μολύβι, 21,5 χ 15,4 εκ.
Φανταράκια, της Α.Μ. που παραστάθηκαν στους εξόριστους, Μακρονήσι 1949 μολύβι
Δύο εξόριστοι στο εσωτερικό σκηνής, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 16,8 χ 24,5 εκ.
Εσωτερικό σκηνής, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 12,9 χ 15,8 εκ.
Ερείπια από τσαντήρι, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 32,2 χ 24,5 εκ.
Ένας αγωνιστής, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 16 χ 21,8 εκ.
Διάφοροι τύποι, Μακρονήσι, 1950 μελάνι, 22 χ 16 εκ.
Μ.Κ., Μακρονήσι, μελάνι 14 χ 31,5 εκ.
Δ. Μενύχτας, Μακρονήσι 1950 μελάνι, 10 χ 16 εκ.
Κ. Λυκούρης, Μακρονήσι 1950 μελάνι, 19,8 χ 12,4 εκ.
Θ. Κάρλος, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 20,3 χ 27,9 εκ.
Γ. Τσέκος, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 21,4 χ 15,5 εκ.
Εξόριστος, Μακρονήσι 1949 μελάνι, 14 χ 18 εκ.
Δύο συναγωνιστές, Μακρονήσι 1950 μελάνι, 27,3 χ 18 εκ.
Ο Στρατηγός Αυγερόπουλος, Μακρονήσι 1950 μελάνι, 19,8 χ 23,8 εκ.
Ο Στρατηγός Στ. Σαράφης, Μακρονήσι 1950 μελάνι, 18,5 χ 17 εκ.
Χ. Βλάχος, Μακρονήσι 1950 μελάνι, 23,5 χ 30,5 εκ.
Ν. Δούκας, Μακρονήσι 1950 κραγιόνι, 31 χ 24 εκ.
Γ. Βασιλόπουλος 1950 κραγιόνι, 12 χ 17,3 εκ.
Γ. Βασιλόπουλος 1950 κραγιόνι, 12 χ 17,3 εκ.

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Δαγκλής Χρήστος
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Ήπειρος
ʼνω Λούρος και δυτικό Ξηροβούνι
Ανω Καλαμάς
Γραμμενοχώρια
Δήμος Ζαλόγγου
Δήμος Θεσπρωτικού
Δήμος Λούρου
Δήμος Πάργας
Δήμος Πρέβεζας
Δήμος Φαναρίου
Δήμος Φιλιππιάδας
Δωδωνοχώρια
Ζαγόρι
Ζίτσα
Ιωάννινα
Καμποχώρια
Κατσανοχώρια
Κοινότητα Κρανέας
Κόνιτσα
Κουρέντα Ντουσκάρα
Λάκκα Σουλίου
Μέτσοβο
Νομός Πρεβέζης
Πωγώνι
Τα χωριά του Περιστερίου
Τζουμέρκα
Δαγκλής Χρήστος: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

08/08/2008
Χρίστος Δαγκλής

Χρίστος Δαγκλής

© Δήμος Ιωαννιτών
προεπισκόπηση εκτύπωσης

ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΑΓΚΛΗΣ

Τα Χριστούγεννα του 1988 δημοσιεύτηκε σε ημερήσια εφημερίδα μια προσπάθειά μου προσδιορισμού ορισμένων καλλιτεχνικών γεγονότων που σημάδεψαν στα τελευταία εβδομήντα χρόνια τις πλαστικές τέχνες στον τόπο μας. Μια διαπίστωσή μου ήταν ότι η ιδέα ενός συσχετισμού ριζοσπαστικής τέχνης και ριζοσπαστικής πολιτικής αναπτύχθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα στα τελευταία χρόνια του μεσοπολέμου μέσα στο εργαστήρι του Γιάννη Κεφαλληνού. Εκεί οι συζητήσεις μεταξύ του δασκάλου και του Κ. Βάρναλη για τη χρησιμοποίηση της τέχνης σαν άμεσου μέσου κοινωνικής ανατροπής και ανοικοδόμησης γοήτευαν πολλούς σπουδαστές, ανάμεσα στους οποίους και τον Χρίστο Δαγκλή. Βεβαίως για το νεαρό σπουδαστή όλη αυτή η συζήτηση είχε κάποιο είδος λογικής: αλλάζοντας τη γλώσσα της τέχνης επηρεάζεις τους τρόπους της σκέψης, και αλλάζοντας τη σκέψη αλλά- ζεις τη ζωή. Το 1987 εκδόθηκε από τον Peter-Klαus Schuster ένα βιβλίο με τίτλο "Nαzionαlsoziαlismus und entαrtete Kunst" (=Εθνικοσοσιαλισμός και εκφυλισμένη τέχνη). Εκεί μπορεί κανείς να γνωρίσει τις μάταιες εκκλήσεις για επαναστατική δράση και ηθική ανανέωση που έκαναν οι καλλιτέχνες πριν από τον Χίτλερ -, ανάμεσά τους και ο Γιώργος Μπουζιάνης, με την πεποίθηση ότι η ζωγραφική, η χαρακτική και η γλυπτική τους εξακολουθούσαν να είναι πρωταρχικές και κυρίαρχες μορφές κοινωνικού λόγου, όπως ήταν και πριν από ογδόντα και εκατό χρόνια.
Παρατηρώντας τώρα τη χαρακτική του Δαγκλή, όπως συμβαίνει και με τα άλλα χαρακτικά έργα που μελετήσαμε με τις αναδρομικές εκθέσεις του Τάσσου, της Κατράκη και του Μόσχου, βλέπουμε , ότι οι εκκλήσεις του, παρόλο που έμειναν αναπάντητες όχι μόνο δεν αλλοίωσαν τα αισθητικά επιτεύγματα της δουλειάς του, αλλά και έγραψαν και πολλά άγνωστα σημεία και γεγονότα μιας εποχής, που είναι τελείως απαραίτητα για τη γνωριμία και μελέτη της σύγχρονης ελληνικής χαρακτικής, από τους χαράκτες της γενιάς του μεσοπολέμου και μετά.
Στην ενιαία ιστορική γραμμή που ακολουθεί ο Δαγκλής στη χαρακτική του και στις υδατογραφίες του - μια προσωπική, υποκειμενική και πολλές φορές σκληρά ρεαλιστική καταγραφή - όχι μόνο δεν εκτοπίζει η μία έκφανση της τέχνης του την άλλη, αλλά εμφανίζεται μια ολοκληρωμένη εικόνα, μια αίσθηση ενός πολιτικού αγώνα, στον οποίο χωρίς παρεκκλήσεις επιδόθηκε ως σοβαρά σκεπτόμενος άνθρωπος, και το έργο ενός καλλιτέχνη που εξελίχθηκε κατά μήκος μιας γραμμής, χαραγμένης ανάμεσα στις πρώτες σπουδαστικές καλλιτεχνικές του αναζητήσεις και στις προφητικές κατευθύνσεις που του έδωσε ο μεγάλος δάσκαλος.
Οπωσδήποτε η διάλυση της παλιάς εικόνας της χαρακτικής και της ζωγραφικής, όπως αυτή πραγματοποιήθηκε στα χρόνια του πολέμου, της κατοχής και της αντίστασης για πολλούς καλλιτέχνες, η αίσθηση μιας νέας κοινωνίας της οποίας την καλλιτεχνική έκφραση επιχειρούσε ο Δαγκλής, σφράγισαν από την αρχή το έργο του και το έλιωσαν και το έσμιξαν με την προσωπική του αγωνιστική προσφορά.
Δεν είναι παράξενο και ανεξήγητο, ότι το έργο του Δαγκλή είναι απαλλαγμένο από το "καπιταλιστικό μίασμα" της αντικειμενοποίησης και προβάλλει όχι μόνο σαν ιδέα αλλά και σαν ερμηνεία, που κρατάει πολλές φορές, τόσο για το δημιουργό όσο και για το περιεχόμενό του, το δικαίωμα μιας απαραβίαστης αγνότητας και σεμνότητας.
Το έργο του, όπως παρουσιάζεται στην αναδρομική έκθεσή του στην Εθνική Πινακοθήκη, έχει κατακτήσει τη σταθεροποίηση τόσο μιας αδιατάρακτης καλλιτεχνικής και τεχνοτροπικής έκφρασης όσο και του εικονογραφούμενου θέματος, που αν και βγαίνει από μια απρόβλεπτη για τον απλό παρατηρητή συχνότητα σημείων, είναι γεμάτο συγκέντρωση, υπέρτατη ειλικρίνεια και ευσυνείδητη ανησυχία. Έχει μια σίγουρη αίσθηση της χάραξης, του τόνου του χρώματος και της τεχνικής της υδατογραφίας και οι εικόνες του δεν έχουν στόχο να γαληνέψουν ή να τραβήξουν εντυπωσιάζοντας το βλέμμα, αλλά να φτιάξουν όλα μαζί ένα αρχείο δράσης, αγώνα και πληροφόρησης. Η τεχνοτροπία του δίνει μια αίσθηση ηρεμίας, ίσως παροδικότητας, χωρίς το πάθος των ομοτέχνων του εξπρεσιονιστών. Σε πολλά έργα του, που όπως έχουμε συνηθίσει να λέμε είναι "εκ του φυσικού" υπάρχει πάντα ένα επίπεδο λεπτομέρειας που μειώνει κάπως το ρεαλισμό που τον αναγκάζει να γίνεται πιο υποθετικός, σαν κάθε προσπάθεια απεικόνισης μορφών ή αντικειμένων στη ζωγραφική και στη χαρακτική να αμφισβητεί η ίδια τη βεβαιότητα ότι η αναπαράσταση ή απεικόνιση μπορεί να είναι ποτέ ολοκληρωμένη.
Νομίζω πως η επιτυχία της ζωγραφικής και της χαρακτικής του Χρίστου Δαγκλή ξεκινάει από την αρχή ότι η ζωγραφική δεν πρέπει να υποκρίνεται ότι τα πράγματα είναι πλήρη όταν δεν είναι, αλλά να δημιουργεί μια αίσθηση πληρότητας, που να μπορεί να ιδωθεί σαν αντίθεση προς το χάος του κόσμου που μας περιβάλλει. Προβάλλοντας αυτή την εικόνα του έργου του Δαγκλή, νομίζω ότι η τέχνη όχι μόνο υψώνεται πάνω από την αυταρέσκεια των «τακτικών» ή «άτακτων» στερεοτύπων «τρυκς» της σύγχρονης τεχνολογίας, αλλά και απευθύνεται ακέραιη, πλήρης και ενεργητική προς τον επισκέπτη για να την κρίνει μόνος του.
ʼλλωστε, όπως ανακοινώσαμε με την έναρξη των αναδρομικών εκθέσεων στην Εθνική Πινακοθήκη, σκοπός των εκθέσεων αυτών είναι η γνωριμία όλων μας με το έργο των σύγχρονων Ελλήνων καλλιτεχνών, που έχουν ένα καταξιωμένο έργο ζωής και όχι μιας μόνο εποχής να παρουσιάσουν.
Για την έκθεση, που η οργάνωσή της άρχισε από το 1987, επιθυμώ να ευχαριστήσω το ζωγράφο χαράκτη Χρίστο Δαγκλή και τη σύντροφο της ζωής του Φραντζέσκα Ιακωβίδη, που φρόντισαν και εργάστηκαν γι' αυτή.
Την έκθεση επιμελήθηκε και παρουσίασε η υπεύθυνη του τμήματος χαρακτικών του Μουσείου μας επιμελήτρια Ειρήνη Οράτη, ιστορικός της τέχνης, ενώ τον κατάλογο η υπεύθυνη του τμήματος εκδόσεων, ιστορικός της τέχνης, επιμελήτρια Όλγα Μεντζαφού. Η καθοριστική όμως συμμετοχή και εδώ του Χρίστου Δαγκλή πρέπει για μια ακόμα φορά να τονιστεί.



ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ
Διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης Πρόλογος στην πρώτη έκδοση