Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 10 Δεκεμβρίου 2019
Πολιτισμός Καλλιτέχνες των Ιωαννίνων Δαγκλής Χρήστος Ήπειρος Ιωάννινα

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Δαγκλής Χρήστος
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Ήπειρος
ʼνω Λούρος και δυτικό Ξηροβούνι
Ανω Καλαμάς
Γραμμενοχώρια
Δήμος Ζαλόγγου
Δήμος Θεσπρωτικού
Δήμος Λούρου
Δήμος Πάργας
Δήμος Πρέβεζας
Δήμος Φαναρίου
Δήμος Φιλιππιάδας
Δωδωνοχώρια
Ζαγόρι
Ζίτσα
Ιωάννινα
Καμποχώρια
Κατσανοχώρια
Κοινότητα Κρανέας
Κόνιτσα
Κουρέντα Ντουσκάρα
Λάκκα Σουλίου
Μέτσοβο
Νομός Πρεβέζης
Πωγώνι
Τα χωριά του Περιστερίου
Τζουμέρκα
Δαγκλής Χρήστος: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

08/08/2008
Χαιρετισμοί

Χρίστος Δάγκλης

© Δήμος Ιωαννιτών
προεπισκόπηση εκτύπωσης

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΑΓΚΛΗΣ
ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΩΣ
«Η φιλία είναι η αιώνια νεότητα»
Γιάννης Ρίτσος

Είναι γεγονός που πρέπει να χαιρετιστεί η πρώτη έκθεση του Χρίστου Δαγκλή στο Παρίσι. Εδώ το θάρρος ταυτίζεται με την ομορφιά. Σχέδια, ξυλογραφίες, ακουαρέλλες φανερώνουν την ολοκλήρωση του καλλιτέχνη. Δεν έχει μάτια και φαντασία παρά μόνο για την Ελλάδα που δοκιμάζεται, την ασύγκριτη καθαρότητα του φωτός της, το λαό της, την πάλη του για τη λευτεριά.
Η τέχνη αυτή είναι αδελφή της ποίησης του Γιάννη Ρίτσου, των μελωδιών του Μίκη Θεοδωράκη, ριζωμένη όσο γίνεται στη γη και την περιπέτεια των ανθρώπων που συνεχίζουν την ιστορία αυτού του τόπου όποια εποχή ακόμα και σήμερα όταν προέρχεται από έναν αληθινό καλλιτέχνη μια τέτοια προσπάθεια έχει την αξία παραδείγματος. Αποσπά την προσοχή και μάλιστα σε διάρκεια.


Παρουσία του Μπελογιάννη
Δυο μεγάλα ταμπλώ με σχέδια, κυρίως πορτραίτα δείχνουν τη ζωή των Ελλήνων πατριωτών στα νησιά της εξορίας. Απαγορευόταν να σχεδιάζουν. Σ' αυτές τις μαρτυρίες που διοχετεύονταν παράνομα έξω για να γίνουν βιβλίο, το φως παρεμβαίνει σα συγκινησιακό στοιχείο. Αυτό το πάθος της διαύγειας, η τέχνη της σύνθεσης και της αντίθεσης επιβεβαιώνονται προοδευτικά στη σειρά των χαρακτικών.
Το καθετί είναι δροσιά στο «προσκύνημα στον Βύρωνα», τον ʼγγλο ποιητή που πέθανε στο Μεσολόγγι πολεμώντας για την ανεξαρτησία της Ελλάδας, ή τα τοπία που εμπνεύστηκε ο χαράκτης από την περιοχή γύρω από τα Γιάννενα, όπου γεννήθηκε. Το πολύ έντονο μαύρο και άσπρο επιτρέπει ν' απογυμνώσουμε τον πόνο, την αλήθεια της μαρτυρίας.
Ένας συγκινητικός πίνακας ανάμεσα σ' άλλους το προφίλ ενός συνδικαλιστή που 'χει πεθάνει στην εξορία.
Η ζωή, το βάρος κι η ζεστασιά της ζωής περνούν μέσα σ' αυτά τα χαρακτικά. Οι ψαράδες προσεκτικοί πάντα για την κατάσταση των διχτύων. Η εμπιστοσύνη ανάμεσα σ' αυτούς τους δυο ανθρώπους, καθισμένους πλάι πλάι και που τους βλέπει κανείς από πίσω, δείχνει να τα μοιράζονται όλα, χωρίς να χρειάζονται λόγια...
«Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους το τεράστιο φέρετρο του Μπελογιάννη».
Έτσι ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος χαιρετίζει το Νίκο Μπελογιάννη. Θα 'λεγε κανείς πως η μεγάλη πνοή αυτών των στίχων πέρασε κατευθείαν στο μεγαλόπρεπο στην απλότητά του έργο, που ενέπνευσαν το Χρίστο Δαγκλή.
Το χρώμα και οι μεταμορφώσεις του
Όσο για τις ακουαρέλες, είναι η ελευθερία προσωποποιημένη. Όλες οι εκρήξεις του χρώματος, όλες οι μεταμορφώσεις. Η κορύφωση της τέχνης παίρνει την έκφραση της πηγαίας έμπνευσης. Σάμπως το εύρημα να κατέγραφε μια στιγμή φωτός, την έκπληξη ενός βλέμματος, μια ξαφνική συγκίνηση. Η λαμπρότητα των τόνων έχει κάτι το απρόσμενο. Η έντασή τους αντιστοιχεί στην εξαιρετική καθαρότητα του τοπίου, στη διαφάνεια της ελληνικής ατμόσφαιρας...Ο Χρίστος Δαγκλής κατά τον ίδιο τρόπο παρουσιάζει την ατμόσφαιρα του Παρισιού, που τόσο αγαπά.
Μάστορας του φωτός που ξέρει να αναγάγει σ' έντονες συγκρούσεις το μαύρο και το άσπρο ο Δαγκλής επιβάλλεται κυρίως με τα πιο πρόσφατα έργα του, μεγάλα λαβίς (μελάνια). Το άσπρο στα χέρια του γίνεται πιο άσπρο από το φυσικό χωρίς προσθήκες ύλης και μόνο με την εκμετάλλευση των αντιθέσεων.
Ένας θαυμαστός ρυθμός κάνει ανάλαφρα τα εμπνευσμένα από τη Σκύρο και τη Σίφνο τοπία του. Στη Σίφνο ο ζωγράφος μαγεύτηκε από τις πεζούλες, μεγάλα σκαλοπάτια από πέτρα που στηρίζουν το έδαφος, τόσο θαυμαστά στην τελειότητά
τους που φαντάζουν σαν τα προπύλαια του ήλιου, το βάθρο ενός λαού ηρώων... Κι αναπόφευκτα μπροστά σ' αυτό το μεγαλείο σου 'ρχεται στο νου η προσευχή του Ρενάν στην Ακρόπολη.
Η αταλάντευτη επιδίωξη του Χρίστου Δαγκλή, η ευαισθησία του, η δύναμη της ματιάς του εναρμονίζονται μ' αυτούς τους μυθικούς τόπους όπου ριζώνει ο σύγχρονος ηρωισμός.

JULIETTE DARLE
L' Humαnite, 30-10-1973



CHRISTOS DANGLIS
ΕΤ LA LUMIERE GRECQUE
"L' αmitie est l' eternelle jeuneusse"
Yαnnis Ritsos


C’est un evenement que la premiere exposition de Christos Danglis a portee de Paris. Ici, le courage fait corps avec la beaute. Dessins, gravures sur bois, aquarelles et lavis revelent l'accomplissement de l'artiste. 11 n'a de regard et d'imagination que pour le Grece mise a l' epreuve, la purete sans pareille de sa lumiere, son peuple en lutte pour la liberte.
Cet art est frere de la poesie de Υannis Ritsos, des melodies de Mikis Theodorakis, aussi enracine que possible dans une terre et dans l'aventure des hommes qui en continuent l' histoire. Α n'importe quelle epoque, meme aujourd'hui, lorsqu'elle emane d'un veritable artiste, une telle demarche a valeur d'exemple. Elle force l'admiration, durablement.

Presence de Beloyαnnis

Deux panneaux de dessins, des portraits surtout, temoignent de la vie des patriotes grecs deportes dans les iles. Dessiner etait interdit. Dans ces temoignages sortis en secret pour en faire υn livre, la lumiere intervient comme υn element d'emotion. Cette passion de clarte, l'art de la synthese et celui ι du contraste s'affirment progressivement dans la- suite des gravures sur bois.
Tout n'est que fraicheur dans l' «Hommage a Byron», le poete anglais mort a Missolonghi en -- combattant pour l'independance grecque, ου dans les paysages inspires au graveur par la region de J anina ου ίΙ est ne. L 'intensite du noir et du blanc Ιυί permet de mettre a la douleur, l'evidence du ! temoignage. Une reuvre emouvante entre toutes, le profil de ce syndicaliste paysan qui vieηt de mourir en deportation.
La vie, le poids et la chaleur de la vie entrent dans ces gravures. Les pecheurs, attentifs comme chaque jour a l'etat des filets. La confiance entre ces deux hommes, assis cote a cote et que l’on voit de dos, qui semblent tout partager sans avoir besoin de paroles. «Silence. Les peuples passent portant sur leurs epaules le cercueil immense de Beloyannis.»
Ainsi le poete Υannis Ritsos salue Nicolas Beloyannis. σn dirait que le grand souffle de ces vers est passe directement dans l'reuvre qu'ils inspirerent a Christos Danglis, monumentale en sa simplicite.


Lα couleur et ses metαmorphoses

Quant aux aquarelles, la liberte meme. Toutes les eclosions de la couleur, toutes ses metamorphoses. Le comble de l'art prend l'allure de l'inspiration spontanee. Comme si la trouvail1e enregistrait υn instant de lumiere, surprise d'un regard, une emotion soudaine. .
L' eclat des tons a quelque chose d' insolite. Leur intensite correspond a la clarte exceptionnel1e des paysages dans la transparence de l'air, en Grece... Christos Danglis suggere aussi de facon personel1e l'atmosphere de Paris, qu'il aime.
Maitre de la lumiere qu'il sait reduire a d' intenses combats de noirs et de blancs, Danglis s' impose surtout par ses reuvres les plus recentes, de grands lavis a l'encre de Chine. Le blanc, avec Ιυί, devient plus blanc que nature, sans rehaut, par la vertue des contrastes.
Un rythme admirable souleve ces paysages inspires par l'ile de Skyros et par Sifnos, l'une des Cyclades. Le peintre, a Sifnos, fut comme fascine par l'etagement des terasses construites pour retenir le sol, sortes de gradins de pierre blanche qui peuvent apparaitre, dans leur perfection, comme les parvis du soleil, le piedestal d'un peuple de heros...
L'exigence sans faille d'un Christos Danglis, sa sensibilite, le pouvoir de son regard s'accordent a ces lieux de legende ου s'enracine l'herοϊsme d'aujourd'hui.


JULIETTE DARLE
L'Humαnite,30-10-1973