Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 22 Σεπτεμβρίου 2019
Πολιτισμός Εκδόσεις για τα γεφύρια της Ηπείρου Τα 55 πέτρινα γεφύρια του Αράχθου Ήπειρος Ιωάννινα

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Το γεφύρι και ο Ηπειρώτης
Τα Ηπειρώτικα γεφύρια
Τα 55 πέτρινα γεφύρια του Αράχθου
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Ήπειρος
Ιωάννινα
Τα 55 πέτρινα γεφύρια του Αράχθου: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

31/10/2008
Γεφύρια στον Καλαρρυτινό και στους γειτονικούς παραποτάμους

Αριστείδης Σχισμένος

© Δήμος Ιωαννιτών
προεπισκόπηση εκτύπωσης

(Καγιάκ, κανό, Ράφτιγκ) της ανεπανάληπτης κοίτης του Καλαρρυτινού, βρίσκεται, σε περίοπτη θέση, η κρεμαστή γέφυρα του Γκόγκου. Σε στένωμα μιας στροφής, λίγα μέτρα πιο κάτω από την τσιμεντένια γέφυρα και κοντά στο δρόμο που κατευθύνεται προς το γραφικό Μιχαλίτσι, απλώνεται η πολυφημισμένη γέφυρα του Γερμανού μηχανικού Καρόλου Βάυκμαν, από το έτος 1932. Τα δύο άκρα της σιδερογέφυρας ακουμπούν σταθερά σε πετρώδες στερεοστάτες και χοντρές αλυσίδες. Τα πλαϊνά της γέφυρας προστατεύονται από κανονικού σχήματος σιδερένια κάγκελα, τα οποία καθιστούν τη διέλευση ακίνδυνη από λοξοδρομήσεις και πτώσεις.

Με τις τελευταίες αναπλαστικές εργασίες τόσο στην ίδια τη γέφυρα, όσο και αυτή των τοπικών παραγόντων. Η γέφυρα εξακολουθεί και σήμερα να εκτελεί μερικά από τα παλιά της μεταφορικά καθήκοντα και να απολαύει μεγάλου σεβασμού. Η τακτική επίσκεψη πολλών εραστών των ποτάμιων αθλημάτων και των αθλημάτων κανό, καγιάκ, ράφτιγκ και η συνεχιζόμενη επίσκεψιμότητα, σίγουρα θα προκαλέσουν το διευρυνόμενο ενδιαφέρον της πολιτείας. και των επισκεπτών της γραφικής και μοναδικής στο είδος της γέφυρας.

Το Γεφύρι των Χριστών στο Μελισσουργιώτικο Ρέμα.
Στους πρόποδες της Στρογγούλας, της πιο επιβλητικής κορυφής των Τζουμέρκων, στο πέρασμα του Μελισσουργιώτικου ρέματος, απαντάμε το κομψό πετρογέφυρο των Χριστών. Οι Χριστοί, που είναι ο αρχαιότερος οικισμός των Πραμάντων, αποτέλεσαν μαζί με τον οικισμό του Αγίου Βασιλείου τον αρχικό πυρήνα της σημερινής κοσμοπολίτικης αρχόντισσας ΠΡΑΜΑΝΤΑΣ. Από τους Χριστούς περνούσαν κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας τα καραβάνια από την Ήπειρο για τη Θεσσαλία και αντίστροφα.

Στην περιοχή του χωριού ήταν εγκατεστημένο στρατιωτικό και τελωνειακό φυλάκιο, επειδή βρισκόταν κοντά στα σύνορα Ελλάδας –Τουρκίας κατά την περίοδο 1881-1912 και αποτελούσε την Πύλη των Πραμάντων.όλοι οι παραπάνω λόγοι απαιτούσαν την ύπαρξη γεφυριού,για την άνετη διακίνης ανθρώπων και αγαθών παντός είδους.

Τα μετακομιστικά αυτά καθήκοντα επιφορτίστηκε να τα προσφέρει το στέρεο και ευρύχωρο γεφύρι, που ζεύει τις δύο όχθες του ρέματος και ανταμώνει τους Χριστούς με τα Πράμαντα.Ανταμώνει το στενωπό που που σχηματίζουν οι δύο πετρώδεις απολήξεις λοφίσκων, αντίθετων κατευθύνσεων.

Πρόκειται για μία σύμμεικτη κατασκευή, της οποίας τα βάθρα και ολόκληρο το σώμα είναι κτισμένο με πέτρα εκλεκτής ποιότητας και το οδόστρωμά της έχει καλυφθεί με σκυρόδεμα ικανού πάχους. Με την τσιμεντοποίηση αυτή αυξήθηκε η αντοχή του γεφυριού και κατέστη δυνατή η διέλευση βαρέων οχημάτων και άλλων τροχοφόρων.μία ενέργεια η οποία αφαιρεί ομορφιά και μειώνει την αξία του γεφυριού. Στα πλαινά του γεφυριού έχουν τοποθετηθεί σύγχρονα προστατευτικα κάγκελα, τα οποία παρέχουν ασφάλεια στους διερχόμενους αλλά είναι αταίριαστα.

Με την όλη κατασκευή και αφαιρούν από τη συνολική αισθητική εικόνα του γεφυριού. Όλες σχεδόν οι παρεμβάσεις απέβλεπαν στην αύξηση της αντοχής, ώστε να ανταποκριθεί στις σύγχρονες μετακομιστικές απαιτήσεις. Η αισθητική του πλευρά σίγουρα δεν αποτελούσε στόχο πρώτης προτεραιότητας όλων αυτών των ενεργειών κι επεμβάσεων της πολιτείας. Κυρίαρχος στόχος της ήταν, κοντά στα αρχικά της καθήκοντα, η επιφόρτιση κι η ανάθεση των νέων καθηκόντων και απαιτήσεων της σύγχρονης μετακόμισης απολαμβάνει του σεβασμού και του αμείωτου ενδιαφέροντος της πολιτείας, αντέχει στο χρόνο και η όλη κορμοστασιά του προοιωνίζεται μακρόβια. Αφήνοντας πίσω το γεμάτο ζωή και προκοπή χωριό των Χριστών, ανηφορίσαμε. Η βαραθρώδη κοιλάδα του Καλαρρυτινού, δεν άργησε να φανεί. Αφρισμένος και βιαστικός ο Καλαρρυτινός ροβολούσε τον κατήφορο με πάταγο, για να ανταμώσει τον πατέρα του ʼραχθο κοντά στους Χουλιαράδες. Την απότομη χαράδρα του ίππευε με σιγουριά το πέτρινο γεφύρι του Συγγούνη, το οποίο στερέωνε τα πόδια του στους θεόρατους βράχους μιας απότομης στενωπού. Με το ίππευμά του το γεφύρι δημιουργούσε μια ασύμμετρη χωρίς εξάρσεις και βαθουλώματα εικόνα, προστατευόταν στα πλαϊνά του από αρκάδες αραιοτοποθετημένες.

Η αψίδα της καμάρας, με προσεγμένες πέτρες στην πρώτη σειρά, προσέδιδε καλαισθησία και παρείχε ασφάλεια στο όλο κτίσμα. Κομψές και αναγκαίες οι πέτρινες κατασκευές στις απολήξεις του γεφυριού, δένουν απόλυτα με το γεφύρι και τν περιβάλλοντα χώρο. Η κατασκευή σιδερένιας γέφυρας δίπλα από το πέτρινο γεφύρι και μάλιστα η χρήση του ίδιου χώρου στήριξης, αποτελεί αρκετά αταίραστη και βεβιασμένη ενέργεια. Το πέτρινο γεφύρι, περιποιημένο και φροντισμένο, απαλλαγμένο ωστόσο από όλα τα καθήκοντά του, στέκεται τελείως περιθωριοποιημένο στην άκρη του φοβόφερτου βαράθρου και προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα.

Ανεβαίνοντας προς το ιστορικό μοναστήρι της Κηπίνας, έχοντας στα δεξιά μας :το ονομαστό για την άγρια ομορφιά του φαράγγι του Καλαρρυτινού, διακόψαμε την πορεία μας, προκειμένου να κατηφορίσουμε στην ονειρεμένη κοίτη του ποταμού με την καταχθόνια βουή της. Παρκάραμε το αυτοκίνητό μας λίγο προτού φθάσουμε στο γραφικό μοναστήρι
της Κηπίνας και ακολουθήσαμε πεζοπόροι, μέσα σε ατμόσφαιρα δέους και υποβλητικότητας, ένα κατηφορικό μονοπάτι, που οδηγούσε στην κοίτη.

Κουρασμένοι, αλλά μαγεμένοι από την άγρια ομορφιά της περιοχής, φθάσαμε κοντά στη δροσόφερτη κοίτη με την απόκοσμη βουή της. Θεόρατοι παχύκορμοι πλάτανοι σκίαζαν την κοίτη και προσαύξαναν την αναψυκτικότητα της ειδυλλιακής περιοχής. Σε μια μικρή καμπή της κοίτης πρόβαλε το κομψότατο γεφύρι του Ραφτάνη, τη στιγμή που διέσχιζε το οδόστρωμά του μικρή αγέλη βοδιών. Πλησιάσαμε και παρατηρήσαμε το γεφύρι αρκετή ώρα,έβαλε το πέλμα του σε πελώριο βράχο της αριστερής όχθης,δημιουργώντας συμμετρική καμάρα, εδραίωσε το δεύτερο πέλμα του λίγο έξω από την κοίτη, συνέχισε την κάμψη του κορμού του φτιάχνοντας δεύτερη καμάρα, μικρότερη, και σταθεροποίησε το τελευταίο πέλμα του στη δεξιά όχθη σε πετρώδες έδαφος. Ένα οξυκόρυφο ανακουφιστικό άνοιγμα στο μεσαίο πέλμα του σπάει τη μονοτονία του κορμού και προσδίδει κάλλος. Η δόμηση ολόκληρου του κορμού, φροντισμένη και αρκετά επιμελημένη, δημιουργεί επιβλητικό παράστημα, ελκυστική εικόνα κι ευχάριστη θέα με το πετρόκτιστο πεζούλι. Το γεφύρι του Ραφτάνη είναι από τα λιγοστά γεφύρια που εξακολουθούν να εκπληρώνουν όλα τους τα πρωτινά καθήκοντα και ανήκει στην κατηγορία εκείνη που βαπτίστηκαν από το λαό στο όνομα του τόπου καταγωγής του πρωτομάστορα. (Ο πρωτομάστοράς του καταγόταν από τους Ραφταναίους). Γενικά η αστραφτερή του όψη, η λυγερόκορμη κορμοστασιά του και η άριστη κατάστασή του σε ξαφνιάζουν, σε εντυπωσιάζουν και σου δημιουργούν ευχάρι- στα συναισθήματα. Φεύγεις με ικανοποίηση και αρκετή χαρά, για το ενδιαφέρον της πολιτείας και των τοπικών παραγόντων.

Το Γεφύρι του Χιούσn κοντά στην Kηπίνα.
Λίγα χιλιόμετρα μετά το ιστορικό και απόρθητο από τους Τούρκους μοναστήρι της Κηπίνας, που φώλιασε σε σπήλαιο απόκρημνου ογκόλιθου -εκατοντάδων μέτρων ύψους -, στο φυσικό πέρασμα του ενωμένου χειμάρρου Καλαρρυτινού και Συρρακιώτη, βρίσκεται το γεφύρι του Κρούση. Κατέχει το στένωμα της βαραθρώδους και απειλητικής κοίτης του ποταμού και αποτελούσε για πολλά χρόνια τη μοναδική παρέμβαση του ανθρώπου στην άγρια φύση της περιοχής. Λίγες δεκάδες μέτρα νοτιοδυτικά, υπερήφανα και επιβλητικά ιππεύει το ρέμα η σιδερένια γέφυρα, η οποία απάλλαξε ολοκληρωτικά το πέτρινο γεφύρι από τα καθήκοντά του. Πρόκειται για τη μοναδική σιδερένια γέφυρα που είναι κομψή και δεν προκαλεί με την παρουσία της στο φυσικό περιβάλλον της περιοχής, καθόσον το πράσινο χρώμα της και το σχήμα της ταιριάζουν απόλυτα με το πρασινωπό χρώμα της φύσης. Το πέτρινο γεφύρι, που δέσποζε στην περιοχή για πολλά χρόνια, εξυπηρέτησε εχθρούς και φίλους, διακίνησε πνευματικά και υλικά αγαθά και θεράπευσε κάθε και ανάμεσα σε σκληρούς βράχους, και ανασηκώνουν γερή κορμοστασιά, σχηματίζοντας μεγάλη ασύμμετρη οξυκόρυφη καμάρα. Σε περίπτωση μεγάλης κατεβασιάς ανακουφίζουν την καμάρα στο έργο της τα στα πλαϊνά του πέτρινα πεζούλια καλυμμένα στο επάνω μέρος με τσιμέντο. Μάλιστα τα πεζούλια προεκτείνονται και μετά τις απολήξεις του γεφυριού και δημιουργούν προστατευτικό τοίχωμα από το κρημνώδες μέρος του δρόμου. Όλες οι επεμβάσεις, που πραγματοποιήθηκαν τόσο στο σώμα του όσο και στον περιβάλλοντα χώρο, υπήρξαν αρκετά αποτελεσματικές σε στερεότητα αλλά αταίριαστες και ακαλαίσθητες. Το σώμα του παρουσιάζει πλουσιότατο μωσαϊκό χρω- εξασφάλισε στερεότητα και βιωσιμότητα, αλλά επέφερε εμφανισιακή δυσαρμονία στο γεφύρι. Η όλη ενέργεια φανερώνει βιαστική παρέμβαση και αβελτηρία των τεχνιτών. Επιβάλλεται να σταματήσουν οι ανεύθυνες και αυθαίρετες παρεμβάσεις στα πολιτιστικά μας μνημεία, γιατί εγκυμονούν μεγάλους κινδύνους ολικής καταστροφής τους, κυρίως από άγνοια. Σε μικρή απόσταση, λίγο πιο πάνω από το γεφύρι του Κρούση, στο ίδιο ποτάμι, βρίσκεται το γεφύρι της Κουιάσα (Βλάχας). Ένα στενό μονοπάτι με ίχνη πλακόστρωσης κάπου-κάπου, σε οδηγεί σε πυκνόδεντρη και κρημνώδη κοιλάδα του ποταμού με τις νοστιμότατες πέστροφες.

Τελείως φυσικά και αβίαστα το μονοπάτι, χωρίς να αντιληφθούμε την ύπαρξη του γεφυριού, μας πέρασε στην αντίπερα όχθη. Μάλιστα σε μπάζει σε ειδυλλιακό μονοπάτι από την αντίπερα όχθη και σε αναγκάζει, να προχωρήσεις κάτω από τη μαγεία του τοπίου ,και αφαιρείσαι πέρα για πέρα. Αφού γευθήκαμε τα κάλλη της περιοχής και ρεμβάσαμε για κάμποσην ώρα, συνήλθαμε και αναζητήσαμε το γεφύρι. Το χαλικοστρωμένο οδόστρωμά του, ταιριασμένο απόλυτα με το φυσικό περιβάλλον, και η ανάπτυξη πυκνών θάμνων και χοντρόκορμων δέντρων εξαφάνισαν κάθε σημείο του γεφυριού. Με μεγάλη δυσκολία και αρκετές προσπάθειες κατορθώσαμε να φωτογραφίσουμε κάποιο κομμάτι του γεφυριού, ύστερα από διπλή επίσκεψη. Σε μικρή απόσταση από τα ερείπια νερόμυλου και μυλαύλακα -σημάδια ζωής του παρελθόντος- στις δυσκολοπρόσιτες περιοχές της πατρίδας μας, που πήρε το όνομά του από κάποια βλάχα (Κτηνοτρόφισσα) της περιοχής, εξακολουθεί να παρέχει τις υπηρεσίες του στους κτηνοτρόφους που απέμειναν, στους πολλούς κυνηγούς, στους φυσιολάτρες κι ερευνητές. Αποτελεί εξαίρεση στην καλή κι επαινετική συμπεριφορά, την οποία επέδειξε η Πολιτεία για τα υπόλοιπα γεφύρια του Νομού, αλλά και της εγγύτερης περιοχής. Το γεφύρι αυτό σήμερα έχει..την εικόνα του φυσικού, γιατί υπερτερούν κατά πολύ οι ενέργειες της φύσης σε σύγκριση με τις ανθρώπινες. Μόνον η πετρόκτιστη μικρή καμάρα, ορατή μόνον από το κάτω μέρος, από μέσα από την κοίτη του ρέματος, σηματοδοτεί την ανθρώπινη επέμβαση. Καιρός, λοιπόν, να παρέμβει η πολιτεία, για να σώσει ένα αξιόλογο μνημείο μας, προς το οποίο επέδειξε ασυγχώρητη αδράνεια. Ο ιλιγγόφερτος δρόμος πριν από το ιστορικό αρχοντοχώρι της Ηπείρου, το γραφικό Συρράκο, μας φόβισε και μας ταλαιπώρησε πολύ. Αντιστάθμισμα και ανταμοιβή όλων αυτών υπήρξε η μαγευτική θέα μιας υποδειγματικής παραδοσιακής αρχιτεκτονικής που επικρατούσε σε όλα τα κτίσματα της περιοχής. Ακόμη, η επίσκεψη στο σπίτι του μεγάλου ποιητή και πεζογράφου Κώστα Κρυστάλλη, το οποίο μετατράπηκε σε μουσείο και βιβλιοθήκη, μας ικανοποίησε πολύ. Στα παραπάνω προστέθηκαν και οι συζητήσεις των ντόπιων για τους επιφανείς άντρες(πολιτικούς, οπλαρχηγούς, ευεργέτες κ.α) και η αναφορά τους στα στο χωριό, και πεζοί πορευτήκαμε προς το επιβλητικό και εντυπωσιακό χωριό.

Το Γεφύρι της Λεύκας.
Η έκπληξη προήλθε από την απρόσμενη θέα τριών γραφικών γεφυριών με τις πέτρες και με προστατευτικά πέτρινα πεζούλια, εντυπωσιάζει τον επισκέπτη και τον οδηγεί σε υποχρεωτικό πέρασμα από το καλαίσθητο γεφύρι της Λεύκας. Πέττρινων κατασκευών του Συρράκου. Κυριαρχεί εκατοντάδες χρόνια τώρα, στην απότομη κοίτη του ορμητικού χειμάρρου, εδραιωμένο σε πετρώδεις όχθες. Ορθώνοντας το ανάστημά του καλύπτει το χάος του ρέματος, δημιουργεί μια μεγάλη συμμετρική καμάρα με αρκετό άνοιγμα και συσφίγγεται στερεότατα ανάμεσα σε σκληρούς βράχους. Φτιάχνει ομαλότατο οδόστρωμα, το οποίο καλύπτεται από ομοιόχρωμες και ομοιόσχημες με το κορμό του πέτρες. Στα πλαϊνά του οδοστρώματος ορθώνονται καλαίσθητα πέτρινα πεζούλια, τα οποία παρέχουν επαρκή ασφάλεια στους διαβάτες και τα διερχόμενα ζώα. Η όλη εμφάνιση δένει απόλυτα με το περιβάλλον και δημιουργεί αισθήματα ασφάλειας και ικανοποίησης στους διερχόμενους πολίτες. Χαίρεται κανείς και συ-ναρπάζεται με την κομψότητα και το μεγαλείο της περιοχής. '

Το Γεφύρι της Βρύσης .
Προτού ακόμη σβήσουν από τα μάτια σου οι γλυκές εικόνες από τη μαγεία της περιοχής και την κομψότητα της κατασκευής και πριν καταλαγιάσουν στην καρδιά σου τα υπέροχα συναισθήματα που δημιούργησε η τερπνή περιοχή, σε προλαμβάνει η αστραφτερή θέα και ο υπέροχος εντυπωσιασμός από το δεύτερο γεφύρι. Η επανάληψη της γραφικότητας του τοπίου, που συνεχίζεται ίδια και απαράλλακτη με την προηγούμενη, και η παρουσία του ήρεμου μουρμουρητού της βρύσης με τα κρυστάλλινα νερά της, κάτω από την δροσιστική σκιά ενός υ- ψηλόσωμου πλάτανου, σε ανεβάζουν στα ουράνια και σε πλημμυρίζουν συναισθηματικά. Δίπλα από την κρυστάλλινη πηγή και σε μικρότερη απόσταση από το γεφύρι, ακολουθώντας τους προπορευόμενους, οι οποίοι σταυροκοπήθηκαν μπροστά από το εικονοστάσι, πορευθήκαμε με τον απαιτούμενο σεβασμό και με μεγάλη προσοχή στην απόληξη του γεφυριού και το παρατηρήσαμε για αρκετή ώρα.

Με το μεγάλο όγκο του σώματός του κάλυπτε το άνοιγμα της κοίτης του χειμάρρου, συσφίγγονταν, σχεδόν ασφυκτικά ανάμεσα και πάνω από βράχους, δημιουργούσε πλήρη ασφάλεια στους διερχόμενους κι επεκτείνονταν στο μονοπάτι σε μεγάλη απόσταση. Καταπράσινοι κισσοί ξεπετάχτηκαν στις άκρες του. ους προκαλούν διαβρωτικές και αποκολλητικές ενέργειες στα δομικά υλικά του. Η παραξενιά μας αυτή μεγάλωσε, όταν διαπιστώσαμε την εκτέλεση πληθώρας αναπλαστικών εργασιών σε όλα τα παραδοσιακά κτίσματα του χωριού και της ύπαρξης αυξημένου ενδιαφέροντος από όλους τους κατοίκους. Ακόμη μας παραξένεψε η τοποθέτηση τριπλής σειράς πελεκημένης πέτρας γύρω από το τόξο της καμάρας του γεφυριού, μια πρωτόγνωρη πρωτοτυπία της οποίας δε γνωρίζουμε την σκοπιμότητα. Λίγα μέτρα πιο κάτω από τον περιφερειακό δρόμο του χωριού, απλώνεται με μεγάλη άνεση το γεφύρι της Μικρής Καμάρας. Πρόκειται για μια μικρόσωμη γραφική καμαρίτσα, η οποία ζεύει το φορτσάτο χείμαρρο στο ξεκίνημά του και διευκολύνει τους κτηνοτρόφους στο πέρασμά τους, όταν είναι κατεβασμένος (πλημμυρισμένος). Η ύπαρξή της τους απαλλάσσει από το να κατεβούν νοτιότερα στα άλλα δύο πετρογέφυρα, για να μπουν στο χωριό ή και να βγουν. Μοιάζει περιθωριοποιημένο, να δροσίζεται ασυγκίνητο στη σκιά πανύψηλου πλατάνου και να συντροφεύεται από μικρούς θάμνους που ξεφύτρωσαν στις άκρες του. Αφρόντιστη είναι και μια μικρή παλιά βρύση που αναβλύζει τα νερά της. Πορευόμενοι προς το Ματσούκι, το χωριό των πλουσίων κτηνοτρόφων, ανάμεσα σε απόκρημνες πλαγιές, φτάσαμε στις εγκαταστάσεις των αγελαδοτροφικών μονάδων. Μικρόσωμο, αλλά κομψό και γεροδεμένο εδραιωνόταν στο στένωμα της χαράδρας του Ματσουκιώτικου ρέματος. Τα πόδια του στέρεα τοποθετημένα στα άκρα του μονοπατιού.

Ανάμεσα στα πόδια του δημιουργείται συμετρική καλαίσθητη καμάρα. Στα πλάγια υψώνεται προστατευτικό χαμηλό πεζούλι, του οποίου ένα μέρος έχει κτυπήματα βράχων, οι οποίοι συχνά πέφτουν από τις απότομες πλαγιές. Στις άκρες του γεφυριού και στο οδόστρωμά του έχουν φυτρώσει μικροί θάμνοι και πλατάνια. Τα έντονα ίχνη, που άφησαν στο οδόστρωμα τα διερχόμενα ζώα και οι κτηνοτρόφοι της περιοχής, πιστοποιούν την καθημερινή χρήση του γεφυριού και την επιτέλεση αρκετών καθηκόντων του. Τα καιρικά φαινόμενα, τα οποία επικρατούν στην περιοχή. Σε μικρή απόσταση της δεξιάς του απόληξης ορθώνεται μικρό εικονοστάσι, ο ʼγιος ο οποίος προστατεύει το κτίσμα και φανερώνει τα αγνά θρησκευτικά συναισθήματα των κατοίκων της περιοχής. Το γεφύρι έχει απολέσει μερικά από τα πρωτινά του καθήκοντα, γιατί τα επιφορτίστηκε η σιδερένια γέφυρα, που κτίστηκε λίγες εκατοντάδες μέτρα πιο πάνω.

Παλαιότερα εξυπηρετούσε πολλούς επισκέπτες, προσκυνητές της περίφημης ιεράς μονής Βύλιζας, η οποία βρίσκεται κτισμένη σε περίοπτη θέση του χωριού. Σήμερα οι επισκέπτες λιγόστεψαν και οι εναπομείναντες προτιμούν την ακίνδυνη πρόσβαση από την πλευρά του χωριού. Η όψη της περιοχής του γεφυριού πολύ άγρια, η μοναξιά εδώ σε γεμίζει δέος και η παρατεταμένη παραμονή σε αναστατώνει και σε τρομάζει.