Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 07 Δεκεμβρίου 2019
Πολιτισμός Αρχαιολογικοί χώροι και μνημεία Ήπειρος Δωδωνοχώρια

Υπό κατασκευή
Υπό κατασκευή
Υπό κατασκευή
Υπό κατασκευή

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Έλληνες Ευεργέτες
Παραδοσιακές διατηρητέες οικίες και κτίσματα Ηπείρου
Τα γεφύρια της Ηπείρου
Εκδόσεις για τα γεφύρια της Ηπείρου
Μουσείο Φώτη Ραπακούση
Φωτογραφικές Συλλογές
Καλλιτέχνες των Ιωαννίνων
Εκδηλώσεις
Λαογραφικά στοιχεία
Οικισμοί
Μουσικοχορευτική παράδοση
Επαγγέλματα
Χριστιανικά μνημεία
Μουσεία
Αρχαιολογικοί χώροι και μνημεία
Παραδοσιακές μορφές Τέχνης - Επαγγέλματα
Ιστορία
Μυθολογία
Θρησκεία
Λαογραφία - Ήθη / Έθιμα
Προσωπικότητες
Μουσειακά Αντικείμενα
Κάστρα - Πύργοι
Αρχιτεκτονική
Εβραικά Μνημεία
Ισλαμικά Μνημεία
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Ήπειρος
ʼνω Λούρος και δυτικό Ξηροβούνι
Γραμμενοχώρια
Δωδωνοχώρια
Ζαγόρι
Ηγουμενίτσα
Ιωάννινα
Καμποχώρια
Κατσανοχώρια
Κόνιτσα
Κουρέντα Ντουσκάρα
Λάκκα Σουλίου
Μέτσοβο
Νομός Πρεβέζης
Παραμυθιά
Παραπόταμος
Πέρδικα
Πωγώνι
Σαγιάδα
Σύβοτα
Τα χωριά του Περιστερίου
Τζουμέρκα
Φιλιάτες
Αρχαιολογικοί χώροι και μνημεία: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες

25/01/2008
ΔΩΔΩΝΟΧΩΡΙΑ / ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ-ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ

comitech1 comitech1

προεπισκόπηση εκτύπωσης

Στην περιοχή δεσπόζει ο οργανωμένος αρχαιολογικός χώρος της Δωδώνης. Εδώ βρισκόταν το αρχαιότερο, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, μαντείο της αρχαίας Ελλάδας.
Την παρουσία του ανθρώπου ήδη από το τέλος της 3ης χιλιετίας π.Χ. μαρτυρούν οι λίθινοι πέλεκεις, οι λεπίδες από τοπικό πωρόλιθο και τα χειροποίητα αγγεία, που έφεραν στο φως οι ανασκαφές ʼλλωστε το όνομα Δωδώνη, όπως κι η λέξη Τόμαρος είναι προελληνικά.. Από τα μέσα της 2ης χιλιετίας αντικείμενα καθημερινής χρήσης και όπλα φέρουν την σφραγίδα του μηκυναϊκού πολιτισμού και αποδεικνύουν τις σχέσεις των Δωδωναίων με τις αποικίες των Μηκυναίων στις ιονικές ακτές. Ακολουθούν κάποιοι αιώνες σιωπής (1100-800 π. Χ.) που συνδυάζονται από τους ειδικούς με την κάθοδο των Μολοσσών, ελληνικού φύλου που περιόρισε τους Θεσπρωτούς (πρώτους Έλληνες στην Ήπειρο) που έμειναν ως τον 5ο π.Χ. αι. κυρίαρχοι της Δωδώνης. Η επικοινωνία με την νότια Ελλάδα διακόπτεται για να αποκατασταθεί τον 9ο αι. καθώς έδειξε η ανασκαφική έρευνα. Χάλκινους τρίποδες, όπλα και κοσμήματα αρχίζουν να αφιερώνουν τότε οι πιστοί από τις κορινθιακές αποικίες του Ιονίου και συνεχίζουν να πλουτίζουν το ιερό ώσπου η αθηναϊκή επεκτατική πολιτική θα εκτοπίσει τους Κορινθίους και θα επέμβει ως προστάτιδα δύναμη στα ηπειρωτικά πράγματα τον 5ο αι. Οι Μολοσσοί θα γίνουν μέλος της Α΄Αθηναϊκής Συμμαχίας και μια νέα περίοδος θα αρχίσει για όλη την Ήπειρο που περνάει πια στην «ιστορία». Οργανώνονται οικισμοί, χτίζονται τείχη και ακροπόλεις,.
Ο 4ος αι. π.Χ. βλέπει να χτίζονται πόλεις ολόκληρες (Κασσώπη, Γιτάνη, Ορραον), να κόβονται νομίσματα, να εισάγεται αλφάβητο και γραφή και να δημιουργείται η πρώτη πολιτική κοινοπραξία, το Κοινό των Μολοσσών, με κέντρο την Δωδώνη. Ο Δίας και η Διώνη που κατοικούν στην ρίζα της ιεράς φηγού κι από εκεί έστελναν τα μηνύματα στους ιερείς τους, έχουν τώρα (4ος αι. π.Χ.) το σπίτι τους, πολυτελές αλλά σπίτι (ο ηπειρώτης Δίας, όπως όλοι οι συμπατριώτες του, απεχθάνεται τις σπατάλες), ακούει στο όνομα Ιερά Οικία και έχει βέβαια, στο αίθριο της την υπεραιωνόβια φηγό. Μια πολύ νεώτερη φηγός (βελανιδιά δηλ.) περιμένει τον σύγχρονο επισκέπτη μαζί με τα ερείπια της θεϊκής κατοικίας που γνώρισε 4 οικοδομικές φάσεις στα 800 χρόνια που λειτούργησε ακόμη το ιερό έως ότου το 393 μ. Χ.το έκλεισε ο αιτιολογημένος ίσως συγκεντρωτισμός του Μεγάλου Θεοδοσίου, αυτοκράτορα του Βυζαντίου, που ζητούσε ένα κράτος και μία θρησκεία. Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στον 4ο π.Χ. αι. Μια μολοσσίδα πριγκίπισσα, με ρίζα από τον μυθικό Αχιλλέα, η Ολυμπιάδα γίνεται σύζυγος και κατόπιν χήρα του Φιλίππου του Α΄ της Μακεδονίας, είναι βέβαια και μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και αγανακτεί με το γεγονός ότι οι Αθηναίοι στέλνουν κάθε χρόνο θεωρία στην Δωδώνη. Έχει αρχίσει η παρακμή της Αθήνας. Η περίφημη Συμμαχία των Ηπειρωτών (340 π.Χ. – 234 π.Χ.) θα ενώσει τους ντόπιους και θα καλλύνει το θρησκευτικό και πολιτικό της κέντρο, την Δωδώνη, με λαμπρά οικοδομήματα που καλύπτουν συγχρόνως τις ανάγκες του νέου «κράτους».
Θα χτιστεί το Βουλευτήριο με τον βωμό του Διός στην μέση για να ορκίζονται οι αντιπρόσωποι αυτής της καθαγιασμένης βουλής, το Πρυτανείο, που θα φιλοξενεί στους ξενώνες του τις προσωπικότητες και τους υψηλούς προσκεκλημένους. Στο περιστύλιο της αυλής του θα λύνονται τα θέματα μικρά και μεγάλα. Θα ανεγερθεί ο ναός της Αφροδίτης, ο 1ος ναός της Διώνης και αυτός της Θέμιδας και το πολυγωνικό τείχος στην κορυφή του λόφου. Η βασιλεία του Πύρρου (297π.Χ.-272 π.Χ.) διηύρυνε την ζώνη επιρροής της Συμμαχίας που άρχισε να επεμβαίνει λίγο πολύ στα πράγματα όλου του Ελλαδικού χώρου και σε αυτά της Ιταλίας. Η Δωδώνη φτάνει στο ύψιστο σημείο της ακμής της. Χτίζεται το Θέατρο, χωρητικότητας 17.000 θέσεων, με τρία διαζώματα, (ο σημερινός επισκέπτης βλέπει μόνο τα δυο πρώτα, το τρίτο και μεγαλύτερο με τις 18 κερκίδες δεν έχει αποκατασταθεί), 55 σειρές εδωλίων και δυο κυκλώπειους αναλημματικούς τοίχους. Ο μνημειακών διαστάσεων περίβολος με την μεγαλειώδη νότια είσοδο που οι πρόσφατες ανασκαφές φέρνουν σιγά-σιγά στο φως.
Ο ναός του Ηρακλή και καθιερώνονται τα Νάϊα, αγώνες αθλητικοί, δραματικοί , ιππικοί και ίσως και μουσικοί. Το 234 π. Χ. ιδρύεται το Κοινό των Ηπειρωτών, δημοκρατικό μιας και έχει εκλείψει και ο τελευταίος απόγονος των Αιακιδών. Νέα περίοδος ακμής που θα διακόψει η καταστροφική επιδρομή των Αιτωλών το 219 π. Χ. που θα μετατρέψει την Δωδώνη σε καμμένη γη. Την επόμενη χρονιά οι Ηπειρώτες θα εισβάλλουν στο αιτωλικό Θέρμο και με τα λάφυρα της επίθεσης θα ξαναστήσουν τα ιερά και τα κτήρια τους. Τότε θα φτιάξουν και το στάδιο, που είναι από τα ελάχιστα γνωστά με λίθινες βαθμίδες στάδια. Η ρωμαϊκή κατάκτηση θα ταλαιπωρήσει τα οικοδομήματα, ενώ το θέατρο θα μετατραπεί την εποχή του Αυγούστου (1ος αι. π. Χ.) σε αρένα. Μάταια οι σημερινοί επίσημοι ψάχνουν τις πρώτες σειρές εδωλίων μπροστά στην ορχήστρα. Μια λιθοδομή 2,80 ψηλή προστατεύει το κοίλο από τα θηρία… Τα ερείπια μιας παλαιοχριστιανικής βασιλικής στο ανατολικό άκρο του ιερού χώρου επιβεβαιώνουν την γραπτή μαρτυρία που θέλει την Δωδώνη έδρα επισκόπου από τον 4ο μ.Χ. αι. . Οι αλλεπάλληλες επιδρομές οδηγούν στην εγκατάλειψη του χώρου τον 6ο μ.Χ. αι. Οι ανασκαφές θα αρχίσουν τον 19ο αι. από τον Καραπάνο, θα συνεχιστούν από τον Ευαγγελίδη αλλά εκείνος που θα φέρει στο φως το θέατρο και τα περισσότερα οικοδομήματα θα είναι αείμνηστος Σωτήρης Δάκαρης. Το έργο του συνεχίζουν οι μαθήτριες του Αμαλία Βλαχοπούλου, Χρυσηϊδα Σούλη και Κωνσταντίνα Γραβάνη αρχαιολόγοι και καθηγήτριες στο Πανεπίστημιο Ιωαννίνων.

Η είσοδος στον αρχαιολογικό χώρο της Δωδώνης πραγματοποιείται σήμερα από την κονίστρα του σταδίου ενώ στην αρχαιότητα ο επισκέπτης ερχόταν από την κοιλ΄δα που ανοίγεται ακριβώς απέναντι από το θέατρο.

Οι ιερείς του Διός και οι ιέρειες της Διώνης ήταν σε άμεση επαφή με την γη και τις χθόνιες θεότητες. Κυκλοφορούσαν, καθώς παραδίδουν τα ομηρικά κείμενα, ξυπόλυτοι και δεν έπλεναν καν τα πόδια τους για να μην χάνουν την επαφή με το χώμα. Ήξεραν να ερμηνεύουν το θρόισμα των φίλων της ιεράς φηγού, το πέταγμα ή το γουργουρητό των περιστεριών, τον ήχο του νερού και άλλα σημάδια που δεν περιγράφουν οι πηγές μας.

Οι προσκυνητές έγραφαν τις απορίες του προς τον θεό σε μολυβένια ελάσματα που βρίσκονται στο αρχαιολογικό μουσείο Ιωαννίνων.
Οι ερωτήσεις αφορούν ως επί το πλείστον ιδιωτικές υποθέσεις. Ρωτούν αν θα κάνουν παιδιά με την γυναίκα τους, αν πρέπει να ταξιδέψουν, τι επάγγελμα να ακολουθήσουν κ.τ.τ. Δεν λείπουν και τα σοβαρά ζητήματα των κοινοτήτων και των ηγετών τους.
Ο τελευταίος που συμβουλεύτηκε το Μαντείο ήταν ο Ιουλιανός ο Παραβάτης πριν εκστρατεύσει κατά των Περσών.

Νεκροταφείο δεν έχει ανασκαφεί στον ιερό χώρο. Κάποιοι κιβωτιόσχημοι τάφοι έχουν βρεθεί ΒΔ του χώρου, στους Δραμεσιούς και Να στους πρόποδες της Μανολιάσας.

Ερείπια αρχαίας ακρόπολης (4ος π. Χ. αι.) έχουν βρεθεί στη Αγία Αναστασία.

Στους Μελιγγούς υπάρχει προϊστορικός οικισμός στην θέση Γούβες.