Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 11 Δεκεμβρίου 2019
Πολιτισμός Χριστιανικά μνημεία Ήπειρος Λάκκα Σουλίου

Εξωτερική ʼποψη Μονής Σιστρουνίου
ʼποψη Μονής Σιστρουνίου

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Έλληνες Ευεργέτες
Παραδοσιακές διατηρητέες οικίες και κτίσματα Ηπείρου
Τα γεφύρια της Ηπείρου
Εκδόσεις για τα γεφύρια της Ηπείρου
Μουσείο Φώτη Ραπακούση
Φωτογραφικές Συλλογές
Καλλιτέχνες των Ιωαννίνων
Εκδηλώσεις
Λαογραφικά στοιχεία
Οικισμοί
Μουσικοχορευτική παράδοση
Επαγγέλματα
Χριστιανικά μνημεία
Μουσεία
Αρχαιολογικοί χώροι και μνημεία
Παραδοσιακές μορφές Τέχνης - Επαγγέλματα
Ιστορία
Μυθολογία
Θρησκεία
Λαογραφία - Ήθη / Έθιμα
Προσωπικότητες
Μουσειακά Αντικείμενα
Κάστρα - Πύργοι
Αρχιτεκτονική
Εβραικά Μνημεία
Ισλαμικά Μνημεία
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Ήπειρος
ʼνω Λούρος και δυτικό Ξηροβούνι
Ανω Καλαμάς
Γραμμενοχώρια
Δωδωνοχώρια
Ζαγόρι
Ζίτσα
Η Παμβώτιδα και το Νησί
Ιωάννινα
Καμποχώρια
Κατσανοχώρια
Κόνιτσα
Κουρέντα Ντουσκάρα
Λάκκα Σουλίου
Μέτσοβο
Νομός Πρεβέζης
Πωγώνι
Τα χωριά του Περιστερίου
Τζουμέρκα
Χριστιανικά μνημεία: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες

31/01/2008
ΠΕΡΙΟΧΗ ΛΑΚΚΑΣ ΣΟΥΛΙΟΥ/ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΜΝΗΜΕΙΑ

comitech

προεπισκόπηση εκτύπωσης

Ιερά Μονή Αλεποχωρίου Μπότσαρη:
Στο Αλεποχώρι Μπότσαρη, κάτω από την κεντρική πλατεία ο ενοριακός ναός της Παναγίας της Στώγερης είναι το καθολικό της παλιάς μονής του 1764 που ήταν αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Αρκετά από τα θεμέλια του τείχους και των κελλιών σώζονται σήμερα στην πλατεία του χωριού. Το καθολικό είναι τρίκλιτη βασιλική με χαγιάτι στον νότιο τοίχο. Ο ιερέας Κωνσταντίνος, ένας ικανός καλλιτέχνης από το Φορτόσι των Κατσανοχωρίων, περιοχής που έθρεψε σχολή ολόκληρη αγιογράφων, έχει γεμίσει το εσωτερικό με περίτεχνες αγιογραφίες που τέλειωσαν το 1784. Δωρητής ο ληστής Διαμάντης Σπάτουλας, ο οποίος απαίτησε ,όπως συνηθιζόταν άλλωστε, να έχει και το δικό του προρτραίτο θέση στον διάκοσμο.
Έτσι ένας λεβέντης φουστανελάς ποζάρει στην πρώτη κολόνα της εκκλησίας απέναντι από την νότια είσοδο της με την σημείωση : «στανικώς εζωγραφήθη».Έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο.
*αρχιτεκτονική, μονή, ναός, αγιογραφία, πορτραίτο του κτίτορα – ληστή,διατηρητέο μνημείο

Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Αχλαδέας ( Τόσκεσι):
Σε απόσταση 4 χλμ. από τον δημόσιο δρόμο Βαργιάδες – Δερβίζιανα το μοναστήρι της Παναγίας Τόσκεσι στολίζει την αριστερή όχθη του Αχέροντα, που κυλάει ανάμεσα στα ψηλά πλατάνια κάτω από το αυστηρό βλέμμα του Τόμαρου. Εξαιρετική η θέση και σπάνιας ομορφιάς το μνημείο. Συνδυασμός λευκής πέτρας και μαυρόπλακας (στέγη), ερμητικά κλεισμένο στον έξω κόσμο( σχισμές τα παράθυρα του τρούλου και της κόγχης του ιερού), δύο είσοδοι , μία για τους άνδρες και μια για τις γυναίκες (οδηγεί στον γυναικωνίτη), το καθολικό του 1714 ή του 1772 ιστορήθηκε αριστουργηματικά το 1810 από τον ιερέα Κωνσταντίνο και τα 2 παιδιά του Ιωάννη και Χριστόδουλο. Εντυπωσιακό το σκαλιστό στον αέρα ξυλόγλυπτο τέμπλο, συναγωνίζεται σε μαστοριά τον άμβωνα και τον δεσποτικό θρόνο. Σώζονται επίσης δυο κελλιά, το ένα χρησιμοποιείται για ξενώνας και το άλλο για μουσείο, το ανακαινισμένο οστεοφυλάκιο του 1889, μια δεξαμενή βρόχινου νερού και η παλιά καμπάνα. Μεγάλη κτηνοτροφική μονάδα, με μεγάλη ακίνητη περιουσία που έφτανε ως το Νικολίτσι Πρέβεζας, η μονή Τόσκεσι είχε στάνες δικές της (θέση «στάνη βακούφικη» δυτικά της) και αλευρόμυλο που δούλευε με τα νερά της Λίπας. Συντηρούσε το σχολείο του χωριού και γιάτρευε τους ψυχικά ασθενείς με το περίφημο κούτσουρο της Παναγιάς. Το μοναστήρι ήταν κέντρο όλων των πολιτισμικών και κοινωνικών εκδηλώσεων της Λάκκας Σουλίου, γιαυτό και το πανηγύρι του 15αύγουστου είχε και έχει μεγάλη σημασία για τους κατοίκους της περιοχής αλλά και για τους ξενιτεμένους.
*αρχιτεκτονική, μονή, αγιογραφία, οικονομία, εκπαίδευση, πανηγύρι

Ο Ιερός Ναός της Παναγίας του Λαμπόβου (Αχλαδέα):
Σε μικρή απόσταση από την Παναγία Τόσκεσι μια μικρή μονόκλιτη βασιλική του 14ου αι., αφιερωμένη στο Γενέθλιο της Θεοτόκου, έχει πρόσφατα ανακαινιστεί με ιδιωτική πρωτοβουλία και την επίβλεψη της 8ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων. Ενδιαφέρουσες αγιογραφίες. Έχει τρεις θύρες (βόρεια, δυτική, νότια). Οι της βόρειας και νότιας πλευράς λέγονται προβατικές ή γιδόπορτες, γιατί από αυτές μπαινόβγαζαν οι κτηνοτρόφοι τα ζωντανά τους κατά την διάρκεια ειδικής λειτουργίας για την υγεία των κοπαδιών τους.
*αρχιτεκτονική, ναός, αγιογραφία, λειτουργία για τα κοπάδια

Ιερά Μονή Αγ. Παρασκεής Τόσκεσι (Αχλαδέα):
Σε 3 χλμ. απόσταση από τον δρόμο Βαργιάδες – Γεωργάνοι, στην δεξιά όχθη του Τοσκεσίτικου ή Λακκιώτικου ποταμού (Λακκιώτικου Αχέροντα) ένα μοναστήρι του 1905 κρύβει μια ρομαντική ιστορία. Μια έφηβη, λίγο αλαφροΐσκιωτη, έπεσε σε ένα γκρεμό χωρίς να πάθει τίποτε. Απέδωσε την σωτηρία της σε θαύμα και αποφάσισε να ασκητέψει σε μια αχυροκαλύβα πλάι στο παλιό ερειπωμένο εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής. «Αγιασμένη» από ζωντανή, έπεισε τους κατοίκους της περιοχής να της χτίσουν ένα μοναστήρι στο ασκηταριό της, όπου με υπόδειξή της και ύστερα από ανασκαφή βρέθηκε μια ξύλινη εικόνα της Αγίας Παρασκευής. Δυο χρόνια το χάρηκε η φιλάσθενη Λαμπρινή Γιαννάκη, έτσι ονομαζόταν η νέα. Πέθανε το 1907 σε ηλικία 21 έτους. Ο διάδοχος της, λαϊκός αυτή τη φορά, έχτισε αρχονταρίκι, φούρνο, αποθήκες , 3 κελιά και εγκατέστησε εκεί βιοτεχνία ριγανέλαιου, ο τόπος είναι γεμάτος ρίγανη, καθώς και ένα ψιλικατζίδικο. Χάρη στο ριγανέλαιο το μοναστήρι απόκτησε μεγάλη κινητή και ακίνητη περιουσία στο Τόσκεσι αλλά και στα Ιωάννινα. Το 1920 η μονή απέκτησε και έναν αλευρόμυλο, τον οποίο το 1938 μεταβίβασε στο σχολικό ταμείο της Αχλαδέας. Η μονή υπέστη σοβαρές ζημίες το 1943 από τις αντίπαλες ανταρτικές ομάδες της εθνικής αντίστασης που συμβίωναν εκεί οι μεν ως κρατούμενοι, οι δε ως φύλακες, αφού το καθολικό είχε μετατραπεί σε χώρος κράτησης. Η ανακαίνιση του 1954 ξανάδωσε στο μνημείο την παλιά όψη του.
*αρχιτεκτονική, μονή, ιστορία, οικονομία

Ιερά Μονή Βαλανιδιάς:
Απέναντι από το χωριό Βαλανιδιά (λίγο πριν από τα πρώτα σπίτια του, στα αριστερά του δρόμου), ένα ύψωμα με όμορφη θέα φιλοξενεί την Αγ. Παρασκευή, παλιό καθολικό μιας μονής που κάηκε, για άγνωστη αιτία το 1831, ξαναχτίστηκε και αγιογραφήθηκε το 1832. Το κακότεχνο τσιμεντένιο καμπαναριό της βορεινής πλευράς είναι ένα από τα θαύματα της σύγχρονης παρέμβασης. Το μοναστήρι διέθετε μεγάλη περιουσία και δημοτικό σχολείο για τα παιδιά της περιοχής.
*αρχιτεκτονική, ναός, αγιογραφία, παρέμβαση

Ιερά Μονή Αγίας Παρασκευής Γεωργάνων:
Πάνω από τον δημόσιο δρόμο που οδηγεί από την Αχλαδέα στα Δερβίζιανα, το καθολικό της παλιάς μονής της Αγ. Παρασκευής Γεωργάνων είναι μια μονόκλιτη βασιλική με κεραμοσκεπή και αξιόλογες αγιογραφίες του 1800, που υπέφεραν από την χρήση του μνημείου κατά τον εμφύλιο 1946-49.
*αρχιτεκτονική, ναός, τοιχογραφίες, ιστορία

Ιερά Μονή Μεσιανών:
Στα σύνορα των νομών Πρέβεζας - Ιωαννίνων, στην ομώνυμη τοποθεσία, κάτω ακριβώς από τον δρόμο Δερβίζιανα – Μελιανά, η μονή Μεσιανών ανακαινίστηκε το 1987 με τα έξοδα και την προσωπική εργασία ζεύγους ιδιωτών. Η σταυρεπίστεγη βασιλική του σωζόμενου καθολικού με τις αγιογραφίες του Ιωάννη Θεοδώρου από το Λοζέτσι (σημ. Ελληνικό) Κατσανοχωρίων και του Ιωάννη Νίτσου από το Καπέσοβο Ζαγορίου αποπερατώθηκε το 1764. Δάση, ελαιώνες (στην Ντάρα Λούρου), βοσκοτόπια και ζώα αποτελούσαν την περιουσία του μοναστηριού που το 1878 ίδρυσε το Σχολαρχείο των Δερβιζιάνων, το οποίο συντηρούσε μαζί με το σχολείο της Φουσάτσιας. Αφιερωμένο στους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο γιορτάζει στις 29 Ιουνίου. Είναι διατηρητέο μνημείο.
*αρχιτεκτονική, ναός, αγιογραφίες, οικονομία, εκπαίδευση, πανηγύρι, διατηρητέο

Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου Δερβιζιάνων:
Κρυμμένο μέσα στα πουρνάρια ενός μικρού λόφου, το καθολικό του παλιού μοναστηριού του Αγίου Δημητρίου Δερβιζιάνων είναι μια μικρή μονόκλιτη βασιλική χτισμένη, ως συνήθως, από πέτρα αλλά με στέγη από κεραμίδι. Οι αγιογραφίες της απλές και απέριττες έχουν υποστεί μεγάλη φθορά από ανθρώπινο χέρι. Φαίνεται πως η σκόνη και το χρώμα από τα μάτια των αγίων γιάτρευε, κατά κάποιους, παθήσεις των ματιών κι άλλα δεινά. Την ύπαρξη της μονής μαρτυρούν τα ερείπια των κελιών της. Το μνημείο βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την μονή των Αγίων Αποστόλων.
*αρχιτεκτονική, μονή, αγιογραφία

Ιερά Μονή Παναγίας Καταμάχης:
Από έναν καταπράσινο λόφο η Παναγία της Καταμάχης αγναντεύει τα γύρω βουνά, τυλιγμένη από τον μισογκρεμισμένο περίβολό της. Αφιερωμένη στο Γενέθλιο της Θεοτόκου χτίστηκε το 1830. Το καθολικό της ,κεραμοσκεπής ναός με τρούλο, δεν έχει ιστορηθεί. Με μεγάλη περιουσία στο παρελθόν, πλήρωνε και τον δάσκαλο της γειτονικής Αρτοπούλας. Σήμερα έχει εγκαταλειφθεί. Προσπελάσιμη από την Αρτοπούλα, με αυτοκίνητο ή με τα πόδια 30’ πήγαινε-έλα).
*αρχιτεκτονική, μονή, οικονομία

Ιερά Μονή Μπουρελέσιας (Κουμαριά):
Πρόχειρες ανασκαφές στον χώρο της μονής Μπουρελέσιας έχουν φέρει στο φως κίονες, θυρεούς,πεσσούς, ανάγλυφους σταυρούς, όλα σπαράγματα του παλιού μοναστηριού που καταστράφηκε το 1611, έτος της εξέγερσης υπό τον Διονύσιο Φυλόσοφο. Η μονή ήταν μετόχι της Ιεράς Μονής Διχουνίου. Το κατεστραμμένο πολυτελές καθολικό αντικατέστησε το 1861 μια ταπεινή μονόκλιτη βασιλική ιστορημένη από κάποιον αγιογράφο του οποίου δεν αναφέρεται καν το όνομα.
Είναι αφιερωμένη στον ʼγιο Δημήτριο.
*αρχιτεκτονική, ναός, αγιογραφία, ιστορία

Ιερά Μονή Ρωμανού:
Ένα καλοδιατηρημένο συγκρότημα, κτίσμα του 1866, κάτω από το χωριό Ρωμανός, στέκεται ζωντανός μάρτυρας μιας πλούσιας μονής με μεγάλη ακτινοβολία, ίσως της σπουδαιότερης στην Λάκκα Σουλίου. Το φροντισμένο καθολικό της με τον εξωνάρθηκα, τις απλοϊκές αγιογραφίες και το ξυλόγλυπτο τέμπλο οφείλει την ύπαρξη του σε μια ισχυρή προσωπικότητα ¨:τον ηγούμενο Παρθένιο τον Α΄, ο οποίος αύξησε θεαματικά τα έσοδα του μοναστηριού, ίδρυσε 2 σχολεία, ένα στον Ρωμανό και ένα στο Σιστρούνι, έχτισε ένα γεφύρι (Σιστρούνι)), προίκιζε τις άπορες κοπέλες και οργάνωσε συσσίτια για τους φτωχούς που διήρκεσαν και μετά τον θάνατό του (1890) ως το 1926. Η μονή είναι αφιερωμένη στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος και πανηγυρίζει στις 6 Αυγούστου. Είναι διατηρητέο μνημείο.
*αρχιτεκτονική, μονή, αγιογραφίες, διατηρητέο

Ιερά Μονή Στρούνης:
Δίπλα στην δεύτερη σε μέγεθος πηγή του Αχέροντα, λίγο πριν το Σιστρούνι, στα δεξιά του δρόμου ʼρδοση – Σιστρούνι, το μοναστήρι του Γενεθλίου της Θεοτόκου Στρούνης ( Σιστρούνι) ιδρύθηκε το 1156, καταστράφηκε από άγνωστη αιτία και ξαναχτίστηκε στην αριστερή όχθη του Στρουνιώτικου ποταμού (παραπόταμου του Αράχθου). Αιωνόβια πλατάνια, καρυδιές, ελιές και αγριοτριανταφυλλιές και μια ψηλή περιποιημένη λιθόκτιστη μάντρα κρατούν καλά κρυμμένο το παλιό καθολικό, τρίκλιτη βασιλική με τρούλο και καλοζυγισμένο χαγιάτι. Ο κυρίως ναός χωρίζεται με 6 κολόνες σε τρία κλίτη. Σε κάθε πλάγιο κλίτος υπάρχουν 4 εσωτερικοί θόλοι, ενώ στο κεντρικό 3 θόλοι και ο τρούλος. Το τέμπλο είναι χτιστό. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αγιογραφίες. Ο καλλιτέχνης παραμένει άγνωστος μαζί με την χρονολογία ανέγερσης αφού η κτιτορική επιγραφή είναι δυσανάγνωστη. Η μονή γιορτάζει στις 9 Σεπτεμβρίου και είναι διατηρητέο μνημείο. Στον πρόναο του καθολικού φυλάσσεται μια μπλάνα, ένα πρωτόγονο ελαιοτριβείο δηλ.
*αρχιτεκτονική, μονή, ναός, οικονομία, αγιογραφία, διατηρητέο

Διατηρητέοι Χριστιανικοί ναοί:
- Ιερός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην θέση Κάμπος και
- Ιερός ναός Αγ.Νικολάου και ο μαντρότοιχος του στην θέση Συκιές στα Ζεριζιανά
- Ιερός ναός του Γενεθλίου της Θεοτόκου (17ος αι.) στο Αλεποχώρι Μπότσαρη
- Ιερός ναός Αγ. Αθανασίου στην θέση Λυκούρσι στον Ρωμανό
- Ιερός ναός Προφήτη Ηλία και Αγίου Δημητρίου στα Πλατάνια