Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 27 Ιανουαρίου 2020
Πολιτισμός Οικισμοί Ήπειρος Νομός Πρεβέζης

PREVESA, 1900 περίπου,Αρ.ΙΑΝ 1179
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
Salut de Prevesa, 1905 περίπου,Αρ.ΙΑΝ 1182
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
Bataille navale. Barbarousse Hairredine contre Andrea Doria, 1910 περίπου,Αρ.ΙΑΝ 1186
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
Η ΠΡΕΒΕΖΑ, 1912,Αρ.ΙΑΝ 1188
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
Η κατάληψις του φρουρίου Πρεβέζης υπό Κρητικού σώματος, 1912,Αρ.ΙΑΝ 1187
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
"ΑΠΟΒΙΒΑΣΙΣ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟΦΟΔΙΩΝ ΕΙΣ ΠΡΕΒΕΖΑΝ / DEBARQUEMENT ,Αρ.ΙΑΝ 1191
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
"Η ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΜΑΡΙΑ ΚΟΜΙΖΟΥΣΑ ΕΙΣ ΠΡΕΒΕΖΑΝ ΜΠΙΣΚΟΤΑ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΑΣ ,Αρ.ΙΑΝ 1190
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
1912-1913 Τα εγκαίνια του εν Πρεβέζη συσσιτίου του Πανελ. Συλ. Γυναικών, 1913,Αρ.ΙΑΝ 1189
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
Το εν Πρεβέζη Συσσίτιον Παν. Συλλ. Γυναικών 1912-1913, 1913,Αρ.ΙΑΝ 1198
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
"ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Α.Β.Υ. ΠΡΙΓΚΗΠΙΣΣΗΣ ΜΑΡΙΑΣ. Το εν Πρεβέζη Συσσίτιον,Αρ.ΙΑΝ 1197
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
[Η βασίλισσα Όλγα αναχωρώντας από το στρατιωτικό νοσοκομείο (πρώην Διοικητήριο) Πρεβέζης], 1913,Αρ.ΙΑΝ 1200
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
[Έξοδος του στρατού εκ Πρεβέζης προς τα Ιωάννινα διά της πύλης του Φρουρίου Πρεβέζης], 1913,Αρ.ΙΑΝ 1194
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
"[Οικισμοί εγκαταστάσεως προσφύγων υπό την εποπτείαν του Διοικητ. Επιτρόπου, Αρ.ΙΑΝ 1193
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟΝ ΔΙΕΡΧΟΜΕΝΟΝ ΤΗΝ ΓΕΦΥΡΑΝ ΠΡΕΒΕΖΗΣ, 1913,Αρ.ΙΑΝ 1202
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
"ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ 1912 Ευζωνικόν τάγμα διερχόμενον την γέφυραν του Λούρου,Αρ.ΙΑΝ 1201
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
ΤΑ ΟΧΥΡΑ ΣΤΕΝΑ ΤΟΥ ΑΚΤΙΟΥ ΔΙΑ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΔΙΗΛΘΟΝ ΑΙ ΚΑΝΟΝΙΟΦΟΡΟΙ ΜΑΣ, 1913,Αρ.ΙΑΝ 1206
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
[Το μεγάλο τουρκικό τοπομαχικό στη θέση Παλιοσάραγα], 1935 περίπου,Αρ.ΙΑΝ 1208
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ 1912. Από τα λάφυρα της Πρεβέζης το μέγα τουρκικόν τοπομαχικόν, 1913,Αρ.ΙΑΝ 1207
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
148. Πρέβεζα. - Πυροβολείον Καλίμπαμπα. / Preveza.-Fort Kalibaba, 1935 περίπου,Αρ.ΙΑΝ 1232
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
[Εργατική Πρωτομαγιά 1938. ʼγιος Θωμάς Πρεβέζης], 1938, 1250
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
[Εορτή Εργατικής Πρωτομαγιάς εις θέσιν Αγία Φανερωμένη Πρεβέζης], 1939,Αρ.ΙΑΝ 1249
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
Ανεξαρτησία της Ελλάδος. Οδυσσεύς Ανδρούτσος, 1910 περίπου,Αρ.ΙΑΝ 1251
(Φωτογραφία: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Τουρισμός - Σύγχρονη Ζωή
Πολιτισμός
Περιβάλλον
Οικονομία
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Ήπειρος
Ζαγόρι
Καμποχώρια
Κατσανοχώρια
Κόνιτσα
Κουρέντα Ντουσκάρα
Λάκκα Σουλίου
Μέτσοβο
Νομός Πρεβέζης
Τα χωριά του Περιστερίου
Τζουμέρκα
Οικισμοί: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

29/02/2008
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

Ελένη Παγκρατίου, Μαρία Στρατσάνη

© Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Πρέβεζας
προεπισκόπηση εκτύπωσης

«Κάτεργα εξήντα ήλθασιν και είναι
Γενοβίσων, επέζεψαν στην Πρέβεζαν,
Κουρσεύουν τα χωρία…»
Χρονικόν του Μορέως στχ. 9108

«Εξήντα πλοία γενοβέζικα αποβίβασαν τα πληρώματά τους στην Πρέβεζα και άρχισαν να λεηλατούν τα γύρω χωριά …». Η περιγραφή ανήκει στον άγνωστο συγγραφέα ενός κειμένου του 1292 που έχει τίτλο «Χρονικόν του Μορέως».
Είναι η πρώτη φορά που το όνομα του μικρού οικισμού με την σπουδαία στρατηγική θέση απαντάται σε γραπτή πηγή.

Πρέβεζα, εκ του ιταλικού πρεβεζιόνι (προμήθειες), κατά μια εκδοχή, αφού από εδώ εφοδιαζόταν η ευρύτερη περιοχή με τρόφιμα και άλλα είδη. Πρέβεζα, εκ του σλάβικου πρέβεσα, που δηλώνει το πέρασμα, κατά μια άλλη. Και οι δυο εκδοχές είναι πολύ κοντά στην πραγματικότητα της πόλης.

Φαίνεται πως η πόλη άρχισε να χτίζεται στα τέλη του 12ου αι. όταν η γειτονική Νικόπολη, απέχει μόνο 6 χλμ., εγκαταλείφθηκε ,αφού άντεξε επί μια χιλιετία σε αλλεπάλληλες επιδρομές και καταστροφές.

Σχετικά με την θέση της, υπάρχει η ατεκμηρίωτη άποψη ότι είναι αυτή της αρχαίας Βερενίκης, πόλης που έκτισε ο Πύρρος (3ος π.Χ. αι.) προς τιμήν της πεθεράς του, συζύγου του Πτολεμαίου του Α΄, βασιλιά της Αιγύπτου.

Στο σημείο συνάντησης των θαλάσσιων και χερσαίων οδών που συνέδεαν την ανατολή με τη δύση, η Πρέβεζα ήταν το μήλο της έριδος όσων προσπαθούσαν να κυριαρχήσουν στην Μεσόγειο.

Ανώνυμες πηγές αναφέρουν την κατάληψη της από τον Μωάμεθ τον Β΄ το 1478.
Είναι η εποχή που Ενετοί και Οθωμανοί διεκδικούν τον έλεγχο της Μεσογείου. Οι πρώτες οχυρώσεις φαίνεται πως έγιναν από τους τελευταίους (1486 και 1495).

Απόπειρα κατάληψης της από τους Ενετούς το 1500 αποτυγχάνει. Τριάντα χρόνια μετά, επί Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, ενισχύεται το κάστρο της Μπούκας.

Το 1538, οι Δυτικοί ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια ιστορική ναυμαχία που διεξάγεται έξω από την Πρέβεζα. Οι στόλοι του Καρόλου του Ε΄, αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους και βασιλιάς της Ισπανίας, του Πάπα της Ρώμης και των Ενετών, υπό την αρχηγία του γενοβέζου ναυάρχου Αντρέα Ντόρια, θα έλθουν αντιμέτωποι με τον οθωμανικό στόλο, υπό τον Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα και θα ηττηθούν κατά κράτος.
Θα περάσουν 150 χρόνια ώσπου να κατορθώσουν οι Ενετοί να γίνουν κύριοι της πόλης. Το 1684, ο Φραντσέσκο Μοροζίνι, γνωστός και από τον βομβαρδισμό του Παρθενώνα, θα κατακτήσει την Πρέβεζα και την γύρω περιοχή, την οποία οι συμπατριώτες του θα υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν αμέσως μετά την συνθήκη του Κάρλοβιτς (1699).

Πολλοί Πρεβεζιάνοι θα καταφύγουν τότε στην γειτονική Λευκάδα. Η πόλη τους θα βρεθεί στην φωτιά του β΄ Ενετοτουρκικού πολέμου και θα καταστραφεί σχεδόν εξ ολοκλήρου.

Η συνθήκη του Πασάροβιτς (1718) θα παραχωρήσει την Πρέβεζα στην Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας. Ο ενετός φρούραρχος της Κέρκυρας την είχε ήδη καταλάβει από το 1717.

Οι Ενετοί καταστρώνουν ολόκληρο αναπτυξιακό σχέδιο για να διατηρήσουν ανέξοδα αυτήν την σημαντική, τόσο από πολιτική-στρατηγική όσο και από οικονομική άποψη, κτήση. Προσελκύουν πληθυσμούς από τα Ιόνια νησιά, την Αιτωλοακαρνανία και την ηπειρωτική ενδοχώρα. Από τις δυο τελευταίες πρόθυμα έρχονται οι Έλληνες, που προτιμούν ένα πιο ελεύθερο καθεστώς με χριστιανούς ηγέτες. Επιστρέφουν βέβαια και οι Πρεβεζιάνοι. Κίνητρα εγκατάστασης : το εμπόριο και κυρίως ο ελαιώνας που φυτεύεται σε όλη σχεδόν την χερσόνησο, ακόμη και στο βουνό του Αγίου Θωμά, και που θα περάσει στην ιστορία με το όνομα ενετικός ελαιώνας για να φτάσει, όχι χωρίς περιπέτειες, ως τις μέρες μας.

Το βενετσιάνικο λιοντάρι έχει όμως πια γεράσει. Το 1797, η Μεγάλη Στρατιά του Ναπολέοντα Βοναπάρτη θα καταλάβει την Βενετία την οποία η συνθήκη του Καμποφόρμιο θα υποχρεώσει να παραδώσει την Πρέβεζα στους Γάλλους. Εκείνοι θα στείλουν για τοποτηρητές τους αδελφούς Στεφανόπολι, Μανιάτες που είχαν μεταναστεύσει στην Κορσική τον 16ο αι. Όλα έμοιαζαν ευοίωνα για τους πολύπαθους κατοίκους (που είχαν φτάσει τον εντυπωσιακό αριθμό των 10.000), όταν το 1798 το άλλο λιοντάρι, της Ηπείρου αυτή την φορά, ο πολύς Αλή Πασάς επέδραμε με 4000 Αλβανούς και κατακρεούργησε την ολιγάριθμη (800 πεζικάριοι) γαλλική φρουρά, που πολέμησε γενναία στα ερείπια της αρχαίας Νικόπολης. Η λεηλασία και η σφαγή που ακολούθησε δεν είχε προηγούμενο. Η ιστορία τα κατέγραψε με τον τίτλο «Ο Χαλασμός της Πρέβεζας». Ακολούθησε νέα φυγή των κατοίκων στην Λευκάδα.

Το 1800 η Πρέβεζα γίνεται πρωτεύουσα της Συμπολιτείας του Ακρωτηρίου (Πρέβεζα, Βόνιτσα, Πάργα, Βουθρωτό) και απολαύει σχετικής αυτονομίας.
Το 1807, ο Αλή Πασάς θα καταλάβει οριστικά την Πρέβεζα και θα την ενισχύσει με σπουδαία οχυρωματικά έργα που θα της προσδώσουν ιδιαίτερη αίγλη.

Η σημερινή συνοικία Παλιοσάραγα χρωστάει το όνομά της στο σαράι που είχε χτίσει εκεί ο Αλή και που ο γιος του Βελή έκαψε πριν παραδώσει την πόλη στα σουλτανικά στρατεύματα το 1820.

Στην οθωμανική κυριαρχία έθεσε τέλος η είσοδος των ελληνικών στρατευμάτων στις 21 Οκτωβρίου του 1912.

Η σύγχρονη πόλη θα αναπτυχθεί σε τουριστικό κέντρο χωρίς να χάσει τον χαρακτήρα και την γραφικότητά της.

Σημαντική αλλαγή στην ζωή της : η κατασκευή της υποθαλάσσιας σήραγγας που την συνέδεσε με το ʼκτιο το 2002.